Αγιασθήτω

Απρίλιος 12, 2012

στον Θέμο Σκανδάμη.

Μεγάλες αλλαγές στα πρόσωπά μας παρατηρώντας τελευταία βουβαίνομαι. Στα χέρια μια τάση να προσεύχονται. να ζητιανεύουν. να εκλιπαρούν. Μα κάτι πράγματα σπουδαία, λιγοστά, που μας συμβαίνουν,πιάνουν το νήμα της στιγμής που για πάντα στιγμή ευλογημένη θα ‘ναι. Έτσι πέρα από τα πάθη και τα μυστήρια ήθελα να λειτουργήσω με μια λέξη – Αγιασθήτω. Το φουστάνι το ωραίο που κυματίζει στην προκυμαία της Σταδίου. Τα χείλη που τα μάτια επάνω τους στέκονται μέχρι αμηχανίας. Αγιασθήτω ο ουρανός των κοιταγμάτων που παραπάνω από βλέμματα είναι. Αγιασθήτω ο κρουνός των αγγιγμάτων που όσο πιο δύσκολα τόσο πιο ξεδιψαστικά γίνονται . Αγιασθήτω τα κλεμμένα φιλιά. Τα βρεγμένα βρακιά. Αγιασθήτω οι γυναίκες του θέρους που θα κάνεις ξανά μαζί τους τον Ιούνιο, τον Ιούλιο, τον Αύγουστο. Αγιασθήτω οι καθαρίστριες της Κόνωνος. Αγιασθήτω οι πόρνες της Σόλωνος. Τα κορίτσια που στέκονται όρθια στις διαδηλώσεις με το φόβο κάτω από το δαγκωμένο τους χείλι. Τα κορίτσια που δουλεύουν μέχρι εξαντλήσεως γυρεύοντας το χάδι της ποιήσεως. Τα κορίτσια που γίνονται γυναίκες μόνο μερικές νύχτες. Τα κορίτσια που μελετούν, που τραγουδάνε, που παίζουν, που χορεύουν. Οι ποιητές που δεν δηλώνουν ποιητές. Οι πότες που δεν δηλώνουν πότες. Οι εραστές που γίνονται εραστές στην τελειότητα της αγκαλιάς που φτιάχνουν οι ίδιοι με χέρια και με μάτια. Οι πατεράδες μας που μας άφησαν να βρούμε μόνοι μας τα χρυσά νομίσματα στους τοίχους του σπιτιού που γκρεμίσαμε. Αγιασθήτω οι μέρες οι άγριες που κρέμονται από τ’ ανείπωτα. Αγιασθήτω τα καινούργια μας λάθη, οι διαδρομές οι ανεπανάληπτες, τα δρομολόγια των λαών των σωμάτων των ψυχών. Οι ώρες της μοναξιάς που κόβει τα γόνατα και οι ώρες της συγκέντρωσης και του διαβάσματος. Οι ώρες της αμηχανίας. Το θέλημα του καιρού που με βία ορμά και μας πονά. Το χάδι του ανέμου. Της προσδοκίας. Της καινούργιας εποποιίας. Και πάντα οι άνθρωποι που ψηλώνουν μαζί μας με αγαπη, στα εύκολα και στα δύσκολα.

Advertisements

11 Σχόλια to “Αγιασθήτω”


  1. κ όχι απλά λάικ.
    απλά έτσι ακριβώς όπως τα λες.
    απ’τα καλύτερα που έχεις γράψει, μη χάνεσαι. 🙂

  2. manos Says:

    ευχαριστώ καλη μου

  3. nina Says:

    ταξιδιάρικο & συγκινητικό, βαθιά ανθρώπινο! Υπέροχο :))

  4. kostas.nik Says:

    υπέροχο! υποκλίνομαι.

  5. Ναυσικά Says:

    Αχ …

  6. Ελεονώρα Says:

    Μωρό μου…! bravo!

  7. Δανάη Says:

    Μα πώς τα λέτε έτσι, Μάνο μας …

  8. Αλέκα Says:

    Τα κορίτσια που δουλεύουν μέχρι εξαντλήσεως δεν γυρεύουν το χάδι της ποίησης αλλά ένα πιάτο φαΐ όταν γυρίζουν στο σπίτι. Κατά τ’ άλλα, ωραία τα λες, φίλε Μάνο.

  9. Theorema Says:

    Ζήτω τα κορίτσια λοιπόν. Ζήτω και τα αγόρια που μπορούν και βλέπουν όπως εσύ.
    Καλή μήνα, Μάνο.


  10. […] από το poetryscale.wordpress.com/ […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: