Δευτέρες

Φεβρουαρίου 22, 2012

Μεσημέρι σε διάλειμμα από τη δουλειά, με μαύρη αναστάτωση περασμένη σε κάθε μανίκι σαν πένθος. Πρέπει να κλείσει ραντεβού με κάποιον ειδικό και όλο το αναβάλλει. Όσο μπορεί να δουλεύει, όπως όπως, το αναβάλλει. Τον ενοχλούν κάποια κουτσομπολιά που έπιασε να κυκλοφορούν στους διαδρόμους για τις προτιμήσεις του. Περπατάει στην πλατεία Μαβίλη και χαζεύει το χαζό σιντριβάνι που σκορπίζει την αχρείαστη δροσιά του μες στο καταχείμωνο. Τώρα στέκεται για λίγο στο περίπτερο πάνω από τις εφημερίδες. Για άλλη μια φορά, σωθήκαμε. Βαριέται τις πολιτικές συζητήσεις. Του αρέσει να αθλείται. Μένει μόνος.

Υπομονή και κάτι θα γίνει, αλλά ο μήνας δε βγαίνει με 800 ευρώ. Το κορίτσι θα γεννήσει σε λίγους μήνες. Τα λεφτά των γονιών δε φτάνουν. Στο δρόμο για το σχολείο μονολογεί. Θα γίνει σαν κι αυτούς τους γέρους των λεωφορείων καμιά μέρα. Σκυθρωπιάζει, το βλέπει στους καθρέφτες. Στην τουαλέτα, στα τζάμια των αυτοκινήτων, στις βιτρίνες των καταστημάτων. Η αλλαγμένη όψη του είναι σημάδι αψεγάδιαστο. Όταν όμως μπαίνει στην τάξη μεγαλουργεί.

Δευτέρα είναι, αλλά γι’ αυτόν είναι σαν Κυριακή. Εδώ και μερικούς μήνες. Κάθε μέρα τρώει στους γονείς του. Κάθε βράδυ κοιμάται στης κοπελιάς. Δεν κοιμάται όμως καλά. Σήμερα αρνήθηκε να φάει. Δεν πήγε καν απ’ το σπίτι των γονιών του. Έχει βγει στο δρόμο. Στην Πατησίων, κοιτάζει τα τρόλεϊ. Το μόνο που επιθυμεί είναι μια θέση στα πίσω καθίσματα του τρόλεϊ κάθε πρωί, καλοντυμένος για το γραφείο, με προσεγμένη εμφάνιση μέχρι τις κάλτσες, και να παρατηρεί ποιος μπαίνει ποιος βγαίνει και από τα παράθυρα την κίνηση στο δρόμο. Τα κορίτσια να του χαμογελάνε.

Ο έρωτας πληρωμένος, πενήντα ευρώ η επίσκεψη. Δε ρωτάει ονόματα. Άλλη κάθε φορά. Κάποτε ρώτησε μία πως τη λένε και του είπε«τώρα τι να σου πω, έχω τόσα διαφορετικά…» Καμιά φορά παίρνει και στο σπίτι, εκεί έχει διπλή ταρίφα. Την έχει σταθεροποιήσει την κατάσταση. Κατά τ’ άλλα καβλάντισμα στο διαδίκτυο και ραντεβού μια στις τόσες με καινούργιο κορίτσι. Αυτές θέλουνε πούτσο, της έχει φάει η μοναξιά, μα αυτουνού δεν του σηκώνεται. Έχει ντροπιαστεί αρκετές φορές και τώρα άλλαξε τροπάρι. Τις βγάζει έξω, φέρεται άψογα, κερνάει τα πάντα, τις πηγαίνει σπίτι με το Άουντι. Και μετά καληνύχτα. Το παίζει μυστηριέ. Και χάνεται. Δευτέρες πάντα, μην τους χαλάσει το σαββατοκύριακο.

:

Advertisements

7 Σχόλια to “Δευτέρες”

  1. Theorema Says:

    Της τα πέταξες τα μάτια έξω εκείνης της Δευτέρας που λέγαμε…
    Δεν της έκλεισες το ένα, απλώς.
    Θεριό, μέρα αν/ήμερη την έκανες.

    (αυτό το κείμενο θα το σκέφτομαι οδηγώντας προς το σπίτι)

  2. Theorema Says:

    Ναι.
    Σας υπνωτισμένη.
    Ευτυχώς ο αυτόματος ξέρει καλά τα κατατόπια.
    Γενικώς και ειδικώς.


  3. Δευτέρες είμαι ελεύθερη


  4. Το esontaieissarkamian είναι υπό κατασκευήν –
    δεν ανοίγει τις πόρτες του ακόμη και σε έχοντες άουντι.

    Όταν με το καλο πάρει μια μορφή θα σας μπάσω μέσα
    ακόμη κι αν δεν είναι Δευτέρα.

    Ομολογώ πως προτιμώ τις Κυριακές
    αλλά για Δευτέρες σαν τις δικές σας όλα αλλάζουν.

  5. manos Says:

    Καλώς, θα περιμένω με τα φώτα αναμμένα


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: