Κυριακές

Φεβρουαρίου 19, 2012

Συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος χωρίς πολύ κόσμο. Σε φαντάζομαι να τη διασχίζεις βιαστικά με μια μικρή αποστροφή. Δεν σου τηλεφώνησε αυτός που σε ενδιαφέρει και δεν του το συγχωρείς. Το πρόσωπό του είχε μια λάμψη όταν σε συναντούσε και αυτό ειδικά δεν μπορείς να του το συγχωρήσεις. Διασχίζεις βιαστικά την πλατεία γιατί μπορεί εκεί ανάμεσα στα πανό και στους σκόρπιους διαδηλωτές να δεις μπροστά σου αυτό το πρόσωπο.

Κολλημένο το πρόσωπο στο τζάμι του μπαρ στην οδό Πλουτάρχου, παρατηρείς τους περαστικούς. Οι παρέες μέσα μιλάνε για αυτά που πάντα τους απασχολούσαν. Όμως εσύ θα ήθελες να τους τονίσεις πως κάπου ανάμεσα σε Τρίτη και Τετάρτη σκοτώθηκε σε τροχαίο η επιθυμία. Μετά το τέταρτο ποτό, θα πάρεις το αυτοκίνητό σου από το γκαράζ και θα οδηγήσεις στην παραλιακή να θυμηθείς κάθε παλιά σου αγάπη – τότε που το αύριο ήταν ένα μεσημεριανό ξύπνημα Κυριακής μες στην καύλα.

Στον έκτο όροφο πολυκατοικίας στο Νέο Ψυχικό από το μπαλκόνι τινάζεις τη στάχτη του τσιγάρου σου. Έχεις πιει λίγο παραπάνω και μπορεί να μετανιώνεις για κάποιες κινήσεις σου που δημιούργησαν εντάσεις. Σε περιμένουν όμως μέσα και δεν πρέπει να κινήσεις υποψίες. Στο κινητό σου ένα μήνυμα παραμένει αδιάβαστο. Κάποιος σου στέλνει φιλιά. Ας πάει παρακάτω. Τα δικά σου φιλιά είναι κλειδωμένα στον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος ο οποίος λες πως καμιά φορά σε παραμελεί. Αυτός τώρα παίζει χαρτιά και καπνίζει ένα πούρο. Δεν έχεις μάθει ακόμα πως η επιχείρησή του πάει κατά διαόλου.

Σταματημένη στο μποτιλιάρισμα της Βασιλέως Κωνσταντίνου στο ύψος του Καλλιμάρμαρου. Αριστερά ο Καραϊσκάκης πάνω στ’ άλογο και εσύ μες στο παράλογο οδηγείς ένα αυτοκίνητο γεμάτο ψώνια για την καινούργια σου ιδιαίτερη κατοικία. Ο γιος σου θέλει να δει τον πατέρα του. Κι εσύ έχεις στα σαράντα μια πυρκαγιά που αυτός ποτέ δεν άναψε ανάμεσα στα πόδια σου. Τα πόδια σου, που τώρα είναι κολλημένα στο φρένο και στο συμπλέκτη.

Στον καναπέ σου, όπου συνήθως ξαπλώνεις τα μεσημέρια κι όπου έχεις τόσο ωραία παραδοθεί σε κορμιά αγνώστων, κάθεσαι τώρα σιωπηλή και διαβάζεις ένα βιβλίο που ξεχάστηκε στο σπίτι σου πριν από μερικούς μήνες. Απέναντί σου η μητέρα σου ακίνητη, χαμένη στις δικές της σκέψεις. Τι να έχεις στο μυαλό σου; Αφού το ξέρεις. Αυτό που θέλουμε πιο πολύ στο τέλος κάνουμε. Μετά από λάθη, στροφές, περιπέτειες, και μικρά εγκλήματα.

:

Advertisements

4 Σχόλια to “Κυριακές”

  1. Όχι Πόνος Says:

    Όχι πόνος.


  2. ευτυχώς που επέστρεψες, Μάνο, ευτυχώς

  3. manos Says:

    Ευτυχώς που σας βρήκα

  4. Theorema Says:

    Ευτυχώς που υπάρχεις μάνο, ευτυχώς.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: