πλανήτης λύπη

Ιανουαρίου 20, 2011

Σε κατάλαβα, είπε. Πονάς. Είσαι τόσο όμορφη, γελάς κι η καρδιά σου μαραίνεται. Πώς γίνεται άραγε; Πώς γίνεται να είναι κανείς τόσο δυνατός, δεν ξέρω. Πιο δυνατός απ’ το φόβο, πιο δυνατός απ’ το χθες. Σε ποιες γειτονιές της μνήμης περπατάς κι ανασταίνεις την πίστη σου; Ποιο μαντίλι τυλίγεις στο λαιμό και στους κόμπους της λύπης σου; Ποιο τσιγάρο ανάβει τις στάχτες του κορμιού που δεν είχες χορτάσει; Και ποιο τραγούδι – ποιο τραγούδι παίρνει τον καημό σου μεσημέρι καθοδόν Πειραιώς – Περιστέρι;

:

Advertisements

5 Σχόλια to “πλανήτης λύπη”


  1. δε θέλω να κάνω like που να σε πάρει, αλλά like γμτ.

  2. a passer by Says:

    τελειο


  3. […] και συμβολικά. Γι’αυτό μένω ενεή όταν διαβάζω τέτοια κείμενα, γι’αυτό και δεν τα πάω καλά με την ποίηση, […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: