Αγωνιστές

Νοέμβριος 26, 2010

Αγωνιστές. Μας λένε. Δειλοί γνωστοί άγνωστοι κρύβονται απ’ το χαμόγελό μας. Γιατί ένας που αγωνίζεται δεν χαμογελάει. Ετσι λένε. Αν μας δούνε τι αθώα που παρασυρόμαστε. Μάταια ίσως. Από το παραμικρό. Γλιστρώντας στις κόχες. Σαν να θέλουμε να πέσουμε. Σαν το παιδί που δοκιμάζει τα βήματά του. Κι όταν προχωράμε, προχωράμε με την απόγνωση στο βλέμμα. Κοιτώντας επίμονα ωστόσο το διπλανό μας. Περιμένοντας από αυτή τη συνάντηση τα πάντα. Κι είμαστε δυο, είμαστε τρεις. Και πορευόμαστε. Με άδειες τσέπες καριέρας, θυμωμένοι πολύ και αποφασισμένοι άλλο τόσο, έτσι που να μπορείς να μας φοβηθείς ή να μας αγαπήσεις. Κι έχουμε στα μαλλιά μας χάδια μπλεγμένα με ένα κοκκαλάκι φως και μικρούς έρωτες κάτω απ’ το μαξιλάρι. Και έχουμε μια μεγάλη μοναξιά που τρυπάει το χρόνο. Και έχουμε όλα τα λόγια μας ταγμένα σε πυρκαγιά. Με υπομονή για τον καιρό του θερισμού. Που έρχεται μα δεν έφτασε ακόμα.

:

Advertisements

5 Σχόλια to “Αγωνιστές”


  1. Διαφωνώ..ειδικά αυτοί που αγωνίζονται χρειάζεται να χαμογελούν..ενάντια στο χρόνο, στη μοναξιά, στην προχειρότητα των συναισθημάτων..


  2. Υ.Γ.: ..αγαπώ Roy Lichtenstein!

  3. manos Says:

    Μα ναι, αυτοί που κρύβονται από το χαμόγελό τους λένε το αντίθετο


  4. ..μα, ναι! Χάθηκα πριν…τώρα το διάβασα σωστά (και συμφωνώ)!

  5. utopia Says:

    Πολύ καλό, πολυ τρυφερό


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: