όταν βρέχει

Οκτώβριος 18, 2010

υπάρχει μια σκάλα που στέκεται και κοιτάζει, εκείνη, κάθε φορά που βρέχει. Υπάρχει μια σκάλα που εκείνη, βρεγμένη, στέκεται και κοιτάζει. Υπάρχει μια βρεγμένη σκάλα που εκείνη… με τις μπότες της ανεβαίνει και στέκεται και κοιτάζει. Αυτός δεν έρχεται. Κανείς δεν έρχεται. Μόνο μια αόριστη βοή. Των γεγονότων που πλησιάζουν. Εκείνη είναι διστακτική. Είναι μεσημέρι αλλά βρέχει κι έτσι ο ουρανός κρύβει το χρόνο. Το βλέμμα της είναι ραγισμένο. Από τις χαρακιές του βροχερού μεσημεριού στάζει ο πόθος. Εγώ ξέρω από ποια αγκαλιά έχει δραπετεύσει. Και ποια περιμένει. Αυτή εξακολουθεί όμως να πιστεύει πως απλώς μάχεται τη συννεφιά μέσα απ’ τις γραμμές μιας αριστεράς που υπόσχεται ανταρσία.

:

Advertisements

4 Σχόλια to “όταν βρέχει”

  1. gasireu Says:

    σαν εδώ με βροχή, σκέφτηκα όταν την είδα, μόνο που περιμένει γυναίκα…

  2. manos Says:

    σας ευχαριστώ.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: