μακρινό

Ιουνίου 19, 2010

Οσο περιμέναμε το πέρασμα του κοριτσιού κόβοντας βόλτες στη γειτονιά της, εκεί γύρω στα μεσάνυχτα, άρχισαν να φτάνουν κάτι πελώρια φορτηγά εντελώς αθόρυβα και ξεφόρτωναν στρατιώτες. Κρατούσαν στα χέρια τους φωτογραφίες, δικές μας φωτογραφίες, και χωρίζονταν σε μικρές ομάδες. Δεν είχαμε καταλάβει τι συμβαίνει και κανείς δεν πρότεινε να κρυφτούμε. Τότε βγήκε το κορίτσι στο μπαλκόνι ενός σπιτιού που δεν ξέραμε ποιος μένει, και είπε στους στρατιώτες φύγετε. Είπε μου ταράζετε τον ύπνο. Αυτοί δεν της έδωσαν σημασία και έστρεψαν τα όπλα κατά το μέρος μας. Ηταν ωραίοι, ήρεμοι, αποφασισμένοι. Δεν μιλούσαν. Τίποτα το απειλητικό. Τίποτα το τρομακτικό. Απλώς έστρεψαν τα όπλα κατά το μέρος μας. Ο επικεφαλής τους μας πλησίασε, άοπλος. Μας έσφιξε το χέρι, είπε είμαι ο νέος σας πρωθυπουργός. Ακολουθήστε με.

:

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: