η φωτογράφος

Ιουνίου 16, 2010

Δεν άφηνε κανέναν να πλησιάσει. Δεν την είδαμε να μιλάει σε κανέναν. Ασχολούνταν με αυτό που έκανε με ιερή προσήλωση. Δεν την είδαμε ούτε να τρώει ούτε να πίνει. Η ώρα περνούσε και αυτή χωρίς έκφραση κούρασης, με τον ίδιο πάντα επαγγελματισμό (αυτή είναι η λέξη που έψαχνα) σηκωνόταν κάθε που εντόπιζε το θέμα της. Μόνο κάθε τόσο στο τραπέζι που καθόταν άνοιγε την τσάντα της και κοίταζε το κινητό της. Είμαι σίγουρος πως δεν περίμενε τίποτα. Αυτό το μηχανικά επαναλαμβανόμενο κοίταγμα του κινητού, την έκανε τόσο ανθρώπινη ξαφνικά, που είπα ευτυχώς δεν είναι άτρωτη. Αυτή λες η χειρονομία υπογράμμιζε την αδυναμία της, την ανύπαρκτη δυνατότητα της μοναξιάς – ή ακόμα το καταναγκαστικό της επιλογής της. Δεν την πλησίασα. Δεν είχα σκοπό να τη φέρω σε δύσκολη θέση. Ξέραμε και οι δύο ότι δεν είχε σήμα εκεί που βρισκόμασταν. Γιατί να την εκθέσω ανοιχτά;

:

Advertisements

2 Σχόλια to “η φωτογράφος”

  1. mondouble Says:

    ευτυχως τρωτος? δυστυχως ατρωτος?
    γιατι καποιος να θελει να εκθεσει ανοικτα καποιον?

  2. manos Says:

    ηθελημένα ή άθελά μας έχουμε πλησιάσει ή έχουμε απομακρυνθεί από κάποιον με άπειρους λάθος τρόπους


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: