το στοίχημα

Απρίλιος 6, 2010

Κάθε Πάσχα πήγαινε στο χωριό της. Ειδικά τα τελευταία χρόνια που της είχαν κοστίσει ακριβά σε προσπάθειες επανένταξης σε αυτό που ονομάζουμε κανονική ζωή. Συναντούσε εκεί παιδικούς φίλους που είχαν διάφορες επιτυχίες στο επαγγελματικό ενεργητικό τους να μοιραστούν. Τους απέφευγε όσο μπορούσε. Η δική της επιτυχία ήταν ακόμα η πιο σημαντική, αλλά δεν θα τη μοιραζόταν. Οχι μέχρι να σιγουρευτεί ότι δεν υπάρχει επιστροφή. Τα ναρκωτικά δεν είναι σαν το κρέας να κάνεις μια μικρή διακοπή το μεγαλοβδόμαδο για να πέσεις με τα μούτρα ξανά. Και δεν είναι μια επιτυχία το να τα κόψεις που μπορείς εύκολα να μοιραστείς με κάποιον. Ευτυχώς η μητέρα της στάθηκε δίπλα της αποφασιστικά. Και η Αννα. Αν δεν ήταν αυτή… Η πιο σκληρή της φίλη και σύμμαχος σε όλο το Γολγοθά. Γι’ αυτό είναι ο πρώτος άνθρωπος που παίρνει τηλέφωνο αμέσως μετά την Ανάσταση. Πριν πάει στο σπίτι του θείου της για το πατροπαράδοτο. Τη συνάντησα χτες το απόγευμα σε ένα καφέ. Mίλαγε σε ήρεμο αλλά μαχητικό τόνο για την περιπέτεια της αποφυγής μιας νέας υποτροπής. Κάποιοι, λέει, έβαζαν στοιχήματα για το αν θα ξεκολλήσει, και την πλησίαζαν με πολύ ύπουλο τρόπο να της θυμίσουν την πρέζα με κάθε ευκαιρία. Το χωριό από μια άποψη ήταν ένα ασφαλές καταφύγιο. Αν εξαιρέσεις τους καριερίστες συνομήλικους. Από σήμερα στο άσχημο περιβάλλον της Αθήνας η πάλη για την ουσία της ζωής συνεχίζεται αμείλικτη. Και κάθε μέρα στοίχημα για την ίδια.

:

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: