Marie

Ιανουαρίου 17, 2010

Υπάρχουν στιγμές που νιώθεις ότι ξανασυναρμολογείται η ζωή. Βρίσκεσαι σε ένα καφέ και ξαφνικά όλα αποκτούν το χαμένο τους νόημα, σαν να μπαίνεις μέσα σε μυθιστόρημα ως ήρωας και παντογνώστης αφηγητής. Ηθελα να γράψω, για εκείνη. Είναι πολύ όμορφη. Δηλώνει μια τρομακτική σχεδόν ανεξαρτησία. Λέει πως κανείς δεν είναι κανενός, και ξέρει ότι όλοι είμαστε έτοιμοι να την ερωτευτούμε. Θα έπρεπε να το ξέρει. Λοιπόν, όταν γύρισα σπίτι την πρώτη φορά που τη συνάντησα ενστικτωδώς έψαξα για μια γαλλική ταινία του 1973 που είχα δει παλιά στην κρατική τηλεόραση και μου είχε κάνει εντύπωση χωρίς να είμαι σε θέση να την καταλάβω. Μια αίσθηση από το φιλμ ήταν αυτή. Αυτή η γυναίκα. Μου θύμιζε τη μία πρωταγωνίστρια, τη Marie. Ζει μαζί με τον Αλεξάντρ, με τον οποίο είναι ερωτευμένη, αλλά ξέρει ότι από τη στιγμή που θα θελήσει να τον κάνει δικό της, θα τον χάσει. Αυτός απολαμβάνει την ελευθερία του και εξακολουθεί να αρνείται τον κόσμο της ιδιοκτησίας (σε κάποιες εξαιρετικές σκηνές) σε έναν κόσμο που έχει μπει για τα καλά στον αστερισμό της κατανάλωσης, της κλειστής οικογένειας, και της ιδιώτευσης. Στην πολιτιστική τομή του ’70, της ήττας του Μάη, ο Ζαν Εστάς μεγαλουργεί. Σήμερα, στην ανάποδη καμπή αυτού του κόσμου, η Marie μπορεί να ζήσει όλο τον έρωτα χωρίς να χάσει τον αγαπημένο της, αλλά ακόμα δεν το ξέρει.

:

Advertisements

10 Σχόλια to “Marie”

  1. Theorema Says:

    Κι όταν η ύλη αρχίσει να ζητά?

  2. manos Says:

    πάντως δεν θα την ταΐσουμε κουφέτα… ο Αλεξάντρ θα παντρευτεί τη γυναίκα της καρδιάς του και θα ζήσουν ευτυχισμένοι σε έναν κόσμο που θα αλλάζει, αλλάζοντάς τον οι ίδιοι

  3. utopiacl Says:

    Θεώρημα καλή μου,όσο κρατά η γιορτή η ύλη ζητά την ορισμένη ύλη,νομίζω. Μετά …πάμε γ’άλλααα

    Μάνο θάλεγα,…αλλάζοντάς τον, αλλά και αλλάζοντας οι ίδιοι…

  4. Theorema Says:

    Ποιός μίλησε για κουφέτα!?… Μου θύμισες τη γνωστή φράση: Δεν έχουνε ψωμί? Ας φάνε παντεσπάνι! 😉

  5. manos Says:

    Συμφωνούμε ουτόπια. Από ύλη είναι φτιαγμένη και η επιθυμία και η ανάγκη τους, Θεωρέμα. Και ναι, όσο κρατάει κρατάει. Ολα είναι θέμα προτεραιοτήτων. Αρκεί να υπάρχει και συλλογικός σκοπός που να τους ενώνει. Εργο, δράση, σκέψη. Οτιδήποτε σε κινητοποιεί και σε βάζει να σκέφτεσαι πέρα από τα καθημερινά τα πράγματα.

  6. maurochali Says:

    α, διαφωνούμε με τα «καθημερινά πράγματα». Με μια κουβέντα: «τα άλλα, τα μεγάλα, τα υψηλά, τα πέρα» και «τα καθημερινά» υπάρχουν υπάρχουν διακριτά μόνο για όσους το θέλουν πολύ να τα κρατάνε χώρια.
    Με μια δεύτερη κουβέντα: δεν υπάρχουν τέτοια κι αλλιώτικα πράγματα. Υπάρχουν μόνο τέτοιοι κι αλλιώτικοι τρόποι με τα πράγματα.

  7. manos Says:

    Μαυροχάλι, ωραία, ανάβεις τη συζήτηση.
    Εχουμε δύο κόσμους εδώ, σε σύγκρουση, αλλά χωρίς υπέρβαση. Η Μαρί της ταινίας εκπροσωπεί τον πρακτικό βίο, και ο Αλεξάντρ τον θεωρητικό. Εκείνη αγαπά αυτό που δεν μπορεί να έχει. Εκείνος αγαπά αυτό που συμβαίνει στο φαντασιακό του. Και οι δύο δείχνουν συγκατάβαση, αυτό που ζουν, αυτό που γίνεται μεταξύ τους είναι μια ανακύκλωση. Ο έρωτας, λέω τώρα εγώ, αν εξαντλείται στις εφήμερες χαρές και στις καθημερινές ασχολίες, μαραίνεται. Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο ανατροπής, που πρέπει να βλέπει απέξω το καθημερινό, και από μέσα, από την πρακτική εφαρμογή του, το θεωρητικό.

  8. Συνεπής Λαϊκός Αγώνας Says:

    Βράζει το αίμα της νεολαίας, βλέπω.

  9. manos Says:

    Γέρο μου, του κορμιού οι λέξεις είναι δόκανα.

  10. Συνεπής Λαϊκός Αγώνας Says:

    Το Βραβείο Λένιν – πρώην Στάλιν – λογοτεχνίας στο σ. Μάνο !


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: