τα συρτάρια

Νοέμβριος 23, 2009

Είναι μεσημέρι Δευτέρας νομίζω κι είμαι στο γραφείο. Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ σε τίποτα, ούτε στη δουλειά ούτε στο να χαζέψω. Ηλιόλουστος Νοέμβρης, ό,τι χειρότερο για ανέραστες υπαλλήλους με καλοκαιρινά απωθημένα – όχι για μένα. Εγώ ούτε στα απωθημένα μου δεν μπορώ να επιστρέψω. Αλλά θυμήθηκα τα λόγια μιας άσπονδης φίλης: ‘όταν δεν έχω τι να κάνω, αδειάζω συρτάρια. Ποτέ δεν ξέρεις τι βρίσκεις εκεί’. Είναι αλήθεια. Και πάντως καλύτερο απ’ το να αδειάζεις ανθρώπους. Δεν θυμάμαι τι απάντησα τότε.

:

Advertisements

11 Σχόλια to “τα συρτάρια”

  1. μαρία Says:

    Μια χαρά μου φαίνεται η άσπονδη φίλη: όταν δεν έχουμε τι να κάνουμε ας αδειάζουμε κανένα συρτάρι, ποτέ δεν βλάπτει λίγη καθαριότητα!!! (όλα τα άλλα περί απωθημένων, αναμνήσεων, ανακαλύψεων ή και εγώ δεν ξέρω τι άλλο από αυτά που εσείς, μάνο, ως ποιητής, και η φίλη σας συναρτάτε με τα άδειασμα συρταριών είναι τόσο περιττά ;b ) Νομίζω ότι δεν έχετε κάνει τη «μητροπαράδοτη» γενική καθαριότητα του σπιτιου (αναδιοργάνωση ντουλαπών και συρταριών, φύλαγμα ρούχων καλοκαιρινών, τακτοποίηση χειμωνιάτικων και γενικώς πέταγμα αχρήστων, πλύσιμο κουρτινών, στρώσιμο χαλιών κ.λπ.), γι’ αυτό έχετε μείνει ακόμη στο καλοκαίρι και τα απωθημένα του.Πώς να αντιληφθείτε αλλιώς ότι έρχεται Δεκέμβρης με τα 20άρια του Νοέμβρη;

    μαρία

  2. manos Says:

    ίσως να ‘ναι κι έτσι

    μάνος


  3. πονάει το άδειασμα των συρταριών
    πονάει το δίλημμα:
    να το κρατήσω ;
    να το πετάξω ;
    και δεν είναι μία φορά
    είναι συγκεντρωμένες ριπές
    καταιγισμός
    ας το κλείσω καλύτερα
    να μη βλέπω..

  4. streetfox Says:

    Όχι όχι…μην κρατιέστε πετάχτε, χαρίστε, φτιάξτε κολάζ με τις αναμνήσεις σας
    Να τις πάρει ο χρόνος , ο αέρας η οριστική λήθη ας μείνει ζωντανό ότι χωράει στο νου…μόνο.
    Πως θα έρθουν νέα, αν τα συρτάρια είναι γεμάτα?

    Το ύφος της είναι αφοπλιστικό
    Εμάς λέτε να κοιτάει?

  5. manos Says:

    όχι, κοιτάει την οθόνη της – μέχρι να την κλείσει να μη μας βλέπει

  6. utopiacl Says:

    Καλό είναι αυτό.
    Διαπιστώνεις ότι όλο και λιγότερα(πράγματα) χρειάζεσαι.Και τότε νοιώθεις τέτοια ευτυχία… μα τέτοια ευτυχία…

  7. manos Says:

    λιγότερα πράγματα – άφθονα τραντάγματα

  8. Theorema Says:

    Σκέφτεσαι όμως από την άλλη και τι μικρούς θησαυρούς μπορεί να ανακαλύψεις μέσα σε ένα αραχνιασμένο συρτάρι?…

  9. mistounou Says:

    Τα καθαρά κι οργανωμένα συρτάρια μου φαίνονται πολύ επικίνδυνα. Απωθημένα πολλά κι ατέλειωτα ξεκαθαρίσματα, πισωγυρίσματα της μνήμης και διφορούμενες ερωτήσεις, άμα δεν έχεις τι να κάνεις, καλύτερα κοιμήσου ή φάε πίτσα. Ή μην κάνεις τίποτε απολύτως, γιατί όχι;

  10. il trovatore Says:

    Τήν προηγούμενη Κυριακή αδειασα και εγώ τα συρτάρια του πατέρα μου και βρήκα μέσα ένα δίσκο με ξηρούς καρπούς απο τα προηγούμενα χριστούγεννα.

  11. manos Says:

    Η αδυναμία μου, κάτι κασσέτες που παλιώνουν σε ένα σκονισμένο συρτάρι στο πατρικό μου – ξένα τραγούδια του ογδόντα από τη συλλογή του θείου μου και μερικές πρόχειρες ηχογραφήσεις μιας φωνής που μιμείται τον Σιδηρόπουλο ή τον Λοΐζο σε στίχους παλιών συμφοιτητών από τις αρχές της δεκαετίας του ’90


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: