λιακάδα

Οκτώβριος 8, 2009

Jack Vettriano, Mad dogs

Ν’ απλώνεις τα χέρια σου στης ομορφιάς τον ήλιο δεν είναι λίγο. Για μια στιγμή κάτσε και σκέψου κείνη τη μέρα που την πρωτοείδες στο γραφείο, πόσο αδιάφορη μέρα, πόσο γεμάτη λίγο μετά. Σκέψου κείνες τις βόλτες στα Πετράλωνα, στο Λυκαβηττό, στον Υμηττό. Η ομορφιά εκεί δίπλα σου, με άλλο όνομα και άλλα ρούχα. Αυτό το αχ που βγαίνει φυλλομετρώντας αναμνήσεις και προσπερνώντας τα λάθος όχι, τις άδικες φυγές – σε πάει ξανά πιο πέρα από την άχαρη μέρα, ώρα επτά απογευματινή έξω από κάποιο άλλο γραφείο. Πάμε μια βόλτα ως την άκρη του ήλιου, δώσ’ μου το γέλιο σου και αύριο όλα θα μοιάζουν κανονικά. Σ’ το υπόσχομαι.

:

Advertisements

2 Σχόλια to “λιακάδα”

  1. Theorema Says:

    Πρόσεχε τι υπόσχεσαι γιατί μπορεί να σε πιστέψουν. Κι έπειτα ξέρεις τι ευθύνη είναι αυτό…

  2. manos Says:

    εκ φύσεως ανεύθυνος αλλά μελετημένος


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: