Φράσεις

Μαΐου 27, 2009

Poll_Munch_The_Kiss_1892

Φτιάξε μου μια φράση που να μην είναι ποιητική, που να μην είναι χρήσιμη σε κανέναν, που να είναι όμως μοναδική και να πείθει – όπως με πείθει, ναι, το γέλιο σου.
Θα την πάρω να τη βάλω κάτω από τη μαρκίζα, στο μαγαζί που θα ανοίξω κάποτε, και θα τη φωτίζω όταν τελειώνει το πρόγραμμα, να βγαίνει η ορχήστρα να παίρνει θάρρος για αυτά που έπαψε να τραγουδάει.
Θα σου πω αν μου αρέσει, αλλά όχι τώρα. Θα καταλάβεις όταν απομακρυνθείς, όχι πολύ, αρκετά για να με ακούσεις που θα σου φωνάζω μείνε.

:

Advertisements

10 Σχόλια to “Φράσεις”

  1. maurochali Says:

    Μάνο, Μάνο,
    γιατί «πείθει»;

  2. manos Says:

    Γιατί… το τραγουδάει εκλείσθη στην άλλη αράδα παρακάτω.

  3. ωερα Says:

    «η αλήθεια
    είναι στην ρυτίδα των ματιών
    οταν αυτά χαμογελάνε από ικανοποίηση
    μπροστά στο φώς

    γίνεται η επιβεβαίωση
    στο σκοτάδι
    καθώς καταννοείς
    με σφιγμένα χείλη

    οταν θα ανοίξουν ξανά\
    τα μάτια θα στραφούν στο όραμα
    και τα χείλη\
    δεν θα έχουν χρόνο να πείσουν κανέναν

    τα κλάσματα του δευτ/πτου περνάνε γρήγορα…»

    είναι όμορφο να μοιράζομαι τις σκέψεις μου
    μαζί σας
    ευχαριστώ θερμά

  4. Μάνος Says:

    Η έκφραση σου μου αρέσει πολύ, νομίζω στο έχω ξαναπει (ή μήπως όχι;), αλλά στις τελευταίες σου αναρτήσεις κλέβουν την παράσταση οι πίνακες…
    Μετά τον Delvaux o Munch…

  5. manos Says:

    ωερα, μήπως (να) έχεις μπλογκ;
    Μάνε, δεν ξέρω να γράφω το έχω πει. Το βλέμμα θέλω να εξασκήσω.

  6. ωερα Says:

    Μάνο
    εχει περάσει απο το μυαλό μου
    αλλά μου προκαλεί μια περίεργη …ψηφιακή …μοναξιά η ιδέα!

    θα το σκεφτώ ξανά
    δεν ενοχλώ πάντως ε? 🙂

  7. manos Says:

    Καλά κάνεις και διστάζεις, και εμείς για να βρούμε καμιά γκόμενα ξεκινήσαμε και καταλήξαμε όπως μας βλέπεις
    🙂

  8. ωερα Says:

    στην συνέχεια της κατάληξης,και στο κλίμα των ημερών

    …δεν θα απέχω από το κυνήγι
    ο φόβος δεν θα γίνει απειλή, ούτε διευκόλινση
    θα εκλέξω το δυνατότερο στόχο\
    οδηγό
    Ο εξαναγκασμός\
    δείχνει το δρόμο να υπερασπιστώ ξανά\
    την ευθύνη του «υπάρχω»
    …με τον λόγο και την πράξη

    σε λίγο
    θα ψιθυρίσω δυνατά
    ειμαί εδώ και δεν είμαι ο/η μόνος/η.


  9. Διαβάζοντάς το χαμογέλασα.
    Και μου ήρθε στο τέλος της πρώτης φράσης –συνειρμικά σχεδόν, αλλά τη διαδρομή δεν μπορώ να την καθορίσω- στο μυαλό ο στίχος «όσο αξίζει μια γρατζουνιά απ’ την ανάσα σου δεν αξίζουν θεωρίες μιας ζωής».
    Καλημέρα, Μάνε! Τι καλά που ξαναφόρεσες τα παλιά σου ρούχα! Ας μην αναδεικνύουν το εικαστικό, δεν πειράζει, αναδεικνύουν το ποιητικό (:

  10. manos Says:

    Ωραία! Και τώρα επιστροφή στο πολιτικό.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: