Ανοιξη το παράθυρο

Μαΐου 8, 2009

birds

Από το Δεκέμβρη φαίνεται να έχει περάσει πολύς καιρός. Ανθισαν οι νεραντζιές, γεμίσαν οι πλατείες παιδάκια σε καρότσια, αλάφρυναν τα ρούχα των κοριτσιών. Χάθηκαν αρκετές θέσεις εργασίας, σκλήρυνε η στάση της εργοδοσίας, οι συνάδελφοι συζητούν λιγότερο και δουλεύουν περισσότερο. Τα παιδιά ετοιμάζονται για εξετάσεις, στα πανεπιστήμια επικρατεί ομαλότητα. Οι καθηγήτριες ωραίες παραδίδουν εντατικά μαθήματα στα φροντιστήρια και σε σπίτια δίπλα σε κούπες καφέ` τα αγόρια μαζεύουν τους κόμπους του ιδρώτα από το λαιμό τους με το απαλό άρωμα της σάρκας που σαλπίζει εγερτήρια για ονειροπολήσεις. Οι κοπέλες αγρυπνούνε και περιμένουν τη σειρά τους να μπουν στις νύχτες των συμμαθητών τους. Οι μαγαζάτορες με τα παχιά μουστάκια παίζουν τάβλι τα απογεύματα, καπνίζουν τσιγάρα και βρίζουν την ομορφιά που τους προσπέρασε στο παντοπωλείο, στο ψιλικατζίδικο, στο κουρείο. Η Χρυσάνθη περιμένει στη στάση του λεωφορείου το επόμενο όνειρο, ή τον επόμενο κατακτητή της καθημερινής της ανίας.
Μαδημένος ο Μάης σε μεγάλα λουλούδια υποσχέσεων. Τίποτα δε θυμίζει εξέγερση και διαρκή επανάσταση που έλεγαν οι ποιητές της θάλασσας και της νιότης. Οι παραλίες ετοιμάζονται να υποδεχτούν πλαστικές ξαπλώστρες και ομπρέλες. Και πλαστικές μουσικές. Κανείς δε σκέφτεται εκλογές και εξώσεις κυβερνήσεων. Κανείς δε θέλει να ακούει – είναι και αυτή μία στάση της εποχής. Οι ζέστες δεν ευνοούν συσκέψεις και πολιτικές εκδηλώσεις σε κλειστούς χώρους. Σε λίγο θα στηθούν οι εξέδρες των καλοκαιρινών φεστιβάλ. Ερχονται όπου να ‘ναι και οι πρώτες ταινίες στα θερινά σινεμά. Ο Γιώργος γράφει ένα σενάριο ακόμα, ο Διονύσης σερβίρει στην καφετέρια της γειτονιάς με το ίδιο παλιωμένο τζιν και η Ελπίδα ράβει στο φουστάνι της το πρώτο χνούδι του έρωτα. Η Ν. διαβάζει και ομορφαίνει περιμένοντας ένα μεγάλο ταξίδι.
Ποιος θα καλέσει μια συνάντηση για την άνοιξη; Για όλο το χρόνο που είναι άνοιξη μπροστά μας;

:

Advertisements

29 Σχόλια to “Ανοιξη το παράθυρο”

  1. Manos Says:

    Λόγια ανάμικτα με πίκρα και γλύκα.
    Πάντα άνοιξη εύχομαι.
    Καλημέρα.

  2. mondouble Says:

    και εγω λεω να πουν γλυκολογα οι μαγαζατορες στην ομορφια , καλη τυχη στο Γιωργο, Διονυση μας σερβιρεις μια φετα λεμονι στη μερα μας να μη καθονται μυγες…πιασαν και οι ζεστες

    καλη ανοιξη Μανο, χαρηκα που σε διαβασα

  3. manos Says:

    Δε σας προλαβαίνω, ακόμα το σουλουπώνω… Καλημέρες και ευχαριστώ

  4. maria Says:

    Πάντα άνοιξη, Μάνο. Καλύτερη ευχή δεν μπορούσες να δώσεις.

    Μαρία


  5. Το αυτό επιθυμούμε και δι’υμάς! 🙂

    Μου άρεσε αυτό που έγραψες πολύ, κι ας είναι τρελά μιζεράκι για ανοιξιάτικο. 😛

  6. Συνεπής Λαϊκός Αγώνας Says:

    Μέχρι και μένα μ’άρεσε και ας είναι ρεφορμιστικό

  7. manos Says:

    Μάνο, διαβάζεις σωστά. Η Μαρία είναι κι αυτή στην εικόνα αλλά δεν την ακούμπησα – κρατάω αποστάσεις από την οπτική της. Η Κροτ διεκδικεί ένα Μάη λουλουδιαστό, δικαίωμά της. Το ποστ αυτό όμως είναι για κάποιον θάνατο που συντελείται όσο οι άνοιξες παραμένουν μισές. Περιμένω τι θα πει το βυτίο που με καθοδηγεί όσο δεν γράφω.

  8. manos Says:

    Συνεπή Λαϊκέ Αγώνα, θα μας στρώσει ο καιρός.


  9. το βυτίο ετοιμάζεται για τη διαρκή επανάσταση της ξέσκεπης πλάτης, για τον ασταμάτητο αγώνα για παραλίες χωρίς ξαπλώστρα, για ξυπόλυτες ιδρωμένες συζητήσεις και παγωμένα ούζα που ξεκαθαρίζουν τα πάντα. ωραία η γλυκιά μελαγχολια της άνοιξης, αλλά μην ξεχνάς, το καλοκαίρι είναι άκρως επαναστατικό. Μην κρατάς λοιπόν αποστάσεις, με τα μούτρα στη ζωή.
    υγ. δεν γνωρίζω καν τί σημαίνει καθοδήγηση. Αλλά και να ήθελα, ως γνωστόν είσαι ασυγκράτητος.

  10. Συνεπής Λαϊκός Αγώνας Says:

    Ποιος καιρός; Ξέχασα να πω ότι είμαι ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΕΝΟΣ με το ψηφοδέλτιο.


  11. Υπάρχει κάτι εναντίον των λουλουδιών στην παρέα μας?

    Το Βυτίο δλδ είναι πιο κοντά στην γραμμή;
    Μην τρελαθούμε κιολας!

  12. manos Says:

    όχι, κροτ, είμαστε όλοι παιδιά των λουλουδιών. Μην τρελαθούμε: Το βυτίο είναι η γραμμή.

    Με ποιο ψηφοδέλτιο απ’ όλα, ΣΛΑ;

  13. Συνεπής Λαϊκός Αγώνας Says:

    Θέλει και ρώτημα; Α, ρε Μάνο και σε πέρναγα για έξυπνο: http://faros.wordpress.com/2009/05/05/πραγματικά-ενθουσιασμένος/

  14. manos Says:

    Μπροστά στην άνοιξη κανείς δεν είναι αρκετά έξυπνος. (Και τελευταία διαβάζω μόνο Χερ Κάπα)

  15. maria Says:

    Πεισμωμένη λόγω της αποστασιοποίησης που επιλέγει ο μάνος έναντι της οπτικής μου (ποια είναι αυτή άραγε;), ναι στην άνοιξη, πάντα ναι στην περίοδο που κυοφορεί δυνατότητες, θετικής ή αρνητικής προοπτικής, ζωή, λουλούδια και επαναστάσεις ή ήττες και θάνατο.

    Ναι, με την έννοια ότι σημασία έχει ποιος θα τιθασεύσει την άνοιξη. Ναι στην επιλογή της διεκδίκησης αυτού του ρόλου, με όποιον τρόπο.

    Αγαπητέ μάνο, όπως διαπιστώνετε προσπαθώ να σας προσεγγίσω

  16. manos Says:

    Μαρία, κανείς δεν μπορεί να πεί όχι στην άνοιξη. Ο τρόπος που βλέπει κανείς αυτό το γίγνεσθαι είναι ο μόνος δρόμος να το κατακτήσει. Εκεί άλλοτε συναντιόμαστε κι άλλοτε ξεμακραίνουμε, όλοι. Το ποστ είναι μελαγχολικό και καλεί σε μια συνάντηση ανώτερη, συνειδητή, προσέγγισης του χρόνου που είναι άνοιξη, του χρόνου που φτιάχνουμε εμείς με την πράξη μας. Φιλιά

  17. manos Says:

    υγ. ήθελα να πω και με την αυτοκριτική μας, αλλά αυτό είναι πιο πολιτικό


  18. Αφήστε την άνοιξη να σας παρασύρει μακριά από γραμμές, θεωρίες και αμπελοφιλοσοφίες…

    [Ε, ΟΧΙ ΚΑΙ ΤΟ ΒΥΤΙΟ!]

  19. το βυτίο Says:

    μη με φορτώνετε με χαρακτηρισμούς, είμαι ευθυνόφοβος.
    κροτ, εμάς η άνοιξη μας έχει ήδη παρασύρει. Το ποστ του μάνου νομίζω το αποδεικνύει.
    (και είπαμε μη με μπλέκετε με γραμμές, κλωστές και άλλα τέτοια. προσωπικά είμαι ανίκανος να πω στον εαυτό μου τί να κάνει).

  20. manos Says:

    Αναρχίζεις Κροτ και φωνάζεις κιόλας! Αλήθεια, υπάρχει άνοιξη στο Βέλγιο; (φατσούλα, αυτή που βγάζει τη γλώσσα)

    Βυτίο εσύ μας οδηγείς. Εγώ είμαι κουρασμένος.


  21. Φυσικά και υπάρχει άνοιξη στο Βέλγιο! Και πολύ λουλουδιασμένη μάλιστα!

    (εγώ αναρχίζω? τσκ!)

  22. Μάνος Says:

    Το πτηνό στα αριστερά την είδε κάπως;
    Ή θες να το συνδέσεις με τα λεγόμενα σου πάλι κάπως;
    😉

  23. manos Says:

    Καλή μου Κροτ, κάτω από την κουκούλα είσαι τόσο ανοιξιάτικη! 🙂

    Μάνο, καλημέρα. Και βέβαια η φωτό επιλέχθηκε για τη στάση ακριβώς αυτού του πτηνού: μεταξύ συμμετοχής και παρατήρησης.


  24. Δεν ξέρω τι λες εσύ, αγαπητέ μου γείτονα, εμένα αυτή η ανάρτηση πάντως με πλημμύρισε φως και άρωμα νεραντζιάς. Και αυτό που μου έρχεται να πω (άκαιρο, ξε-άκαιρο, άκυρο, ξε-άκυρο) είναι :
    Καλό κι ανάλαφρο καλοκαίρι (:

  25. manos Says:

    Δεν υπάρχει έγκυρη ή άκυρη ανάγνωση, όλες είναι δεκτές. Από τη γωνία που κοιτάζεις βλέπεις τις νεραντζιές, άλλος βλέπει κάτι διαφορετικό. Κι εγώ αυτή τη στιγμή σκέφτομαι αλλιώς αυτά που έγραψα μόλις χθες.

    Τι ήθελα να πω; Α, την Παρασκευή 22 Μαΐου κάτι ετοιμάζουμε με το βυτίο και το Γκράνμα. Με άρωμα άνοιξης. Νεότερα προσεχώς…

  26. Theorema Says:

    Στην Κέρκυρα??? 🙂

  27. manos Says:

    Πού τέτοια τύχη! (Για σας είναι αυτά τα προνόμια)

  28. ωερα Says:

    … χαίρομαι που σας βρίσκω
    η συναντησή σας ειναι ταξίδι ανύσηχο

    η πρόσκληση στις 22 με έστειλε εδώ
    και η άνοιξη,
    προσπαθωντας να της αντισταθω. (αλλίως θα κάπνιζα στο μπαλκόνι εδώ και ώρα)

    για το ποστ
    …θέλοντας να απορρίψω το χρονοδιαγεγραμένο πρόγραμμα συντηρημένης επιβίωσης: έναρξη- εξέγερση- γιορτές -σιωπή- δουλειά -σκλαβιά – ξανα γιορτές – άνοιξη – διακοπές…
    θυμάμαι την ορμή μιας αφιέρωσης… » Ζήτω η μόνιμη επανάσταση.
    και σαν μόνιμη, θα πραγματώνεται με κάθε δυνατό τρόπο.

    γεια χαρά και πάλι
    υ.γ. θα θελα να σας στείλω ενα αγαπημένο ποίημα… του Άδωνη

    Η επανάσταση

    Σύμβολο ή γέφυρα
    επερχόμενης πτώσης
    εκβάσεων άλλων-
    εισπνέω την πέτρα αυτή που κολυμπάει
    στους πνεύμονές σου, εκπνέω

    οι πνεύμονες μου ιδού
    στην άλλη όχθη της μνήμης μου.

    Σε τραγούδησα μέσα στη φωνή των ζώντων, σε σμίλεψα μέσα
    στη σιωπή των τεθνεώτων
    και σ’ έγραψα στις τοπικές γλώσσες, και στους δρόμους, και σε κάθε
    διάστημα, μέχρι που

    μ’ έσπρωξαν τα λόγια μου

    τον εαυτό μου ν’ αφανίσω

    Η στάχτη σου είναι λιπόν αυτή; Όμως
    μη και η κάθε στάχτη φτιάχνει πρόσωπο;
    Δεν σε ανγνωρίζω πια, ρωτάω;
    Είσαι το μελάνι ή το σβηστήρι;
    Δεν σε ξεχωρίζω τώρα πια, καταχνιά:
    Το πρόσωπο είσαι ή ο καθρέφτης;

  29. manos Says:

    ωερα, γοερά τα φωνήεντα της γραφής σου, και η χαρά δική μας


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: