Tι πενθεί ο Μάης

Μαΐου 2, 2009

Χτύπησε το τηλέφωνο, ήταν αργά, μια γνώριμη φωνή. Δεν είμαι καλά, κάνε κάτι. Χωρίς δεύτερη σκέψη πήρα το αυτοκίνητο κι έφυγα να πάω να τη βρω. 200 χιλιόμετρα η ανάσα μου ταξίδεψε στα μέρη του κορμιού της ξανά και ξανά, να της δώσω λίγη ζωή. Ακουγα τα βήματά της κι έλεγα δεν μπορεί να είναι για έξοδο, θα μείνει λίγο ακόμα μαζί μας. Δεν είναι καιρός να φεύγεις. Αλλά μήπως τέτοιο καιρό δεν αφήσαμε τα γιορτινά τραπέζια άρον άρον με το Νίκο για να γυρίσουμε στο θρήνο του Επιτάφιου; Του Ρίτσου. Που ακουγόταν από τα μεγάφωνα της εκκλησίας. Τότε ήταν που κοίταξε προς τον ουρανό και είπε ο φίλος μου: Τι πενθεί ο Μάης ρε παιδιά;

:

Advertisements

2 Σχόλια to “Tι πενθεί ο Μάης”

  1. Manos Says:

    «Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα, μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο. Τὸ ξέρω. Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου.»
    Γ.Ρίτσος

    Μοναχός αποχαιρετά την άνοιξη που φεύγει, τις τελευταίες σταγόνες βροχής, τα τελευταία ανθίσματα.
    Γεια χαρά 🙂

  2. manos Says:

    Έτσι είναι, και μπορεί η απώλεια να έχει πολλά ονόματα – η διαδρομή όμως είναι κοινή. Δεν θα μπορούσε να σχολιαστεί με πιο όμορφο τρόπο αυτό το μικρό παραλήρημα.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: