Νότες μιας απουσίας

Μαρτίου 24, 2009

Αν είχες προσπαθήσει να την αγγίξεις, τα χέρια σου θα έσταζαν νερό. Αν της μιλούσες κοιτώντας την ίσια στα μάτια θα πόναγες. Αν την καλούσες σε δείπνο θα ερχόταν με άδεια χέρια. Αν την αδικούσες θα εξαφανιζόταν. Αν της φερόσουν τρυφερά θα σε απέφευγε. Δεν θα είχες καταλάβει ούτε τότε πως οι ιδιότητες της απουσίας είναι αμετάκλητες, οριστικές. Δεν θα ήθελες να αναγνωρίσεις την απουσία της από κάθε συλλογική πράξη. Γύρω από τον εαυτό της μπορεί να ήσουν ευπρόσδεκτος. Λάθος σου να περιμένεις κάτι περισσότερο.

 

 

 :  με παρακίνηση από [εδώ]

Advertisements

19 Σχόλια to “Νότες μιας απουσίας”

  1. Theorema Says:

    Ωδή στην απουσία.
    Και ταυτόχρονα το άλλοθί της.

  2. manos Says:

    Ούτε άλλοθι ούτε ελαφρυντικά. Ποινή αμετάκλητη.

  3. Theorema Says:

    Αμετάκλητος είναι μόνο ο θάνατος. Σε τέτοιου είδους απουσία αναφέρεσαι?

  4. manos Says:

    Εντάξει όχι, υποχωρώ ένα βήμα.

  5. fotis Says:

    Συμφωνώ και γω με το Θεώρημα, υποχώρησε δύο βήματα…

  6. manos Says:

    Και συ Βρούτε; Ε όχι


  7. Μην υποχωρείς, μην υποχωρείς! Άλλωστε, «δεν υποχωρούμε, αν δεν δικαιωθούμε»!
    Τράβα για το γκρεμό, ντουγρού!

    [τυχερή πάντως αυτή για την οποία γράφονται τέτοια μελιστάλαχτα! 😉 ]

  8. manos Says:

    Και ο θυμός γονιμοποιεί, Κροτ


  9. θυμός?!

    (ας το βουλώνω καλύτερα σε τέτοια ποστ, είμαι χαζή αφού…)

  10. manos Says:

    Ελα τώρα, αφού το ξέρεις` τι είν’ ο θυμός; αγάπη απ’ την ανάποδη…

  11. Theorema Says:

    The passion of lovers, αφιέρωση.

    Αγάπη απ’ την ανάποδη, βίαιος θυμός που γονιμοποιεί. Σου ταιριάζει, μάνο.

  12. manos Says:

    Με πιάνεις σε φοβερές ακεφιές, δεν έχω τι να σου ανταποδώσω. Καλημέρες

  13. Theorema Says:

    Να μην ανταποδώσεις τίποτα. Στο αφιέρωσα απλώς και μόνο επειδή μού φάνηκε πως κόλλαγε. Έλα, σκέψου το νησί και θα ανέβει το κέφι 🙂
    Θα έρθει και η Θέκλα έμαθα, θα μας κάνει σώου και θα περάσουμε λουκούμι.
    Φιλιά 🙂

  14. Herr K. Says:

    Αντε, άκεφε, βάλε κανά ποστ

  15. mondouble Says:

    αφου το εφερε η κουβεντα και λιγο Νερουδα

    Μ’ αρέσεις άμα σωπαίνεις, επειδή στέκεις εκεί σαν απουσία.
    Μακρινή κι απαρηγόρητη, σα να σε σκέπασε χώμα.
    Μια λέξη μόνο αν πεις, ένα χαμόγελο – μου αρκεί
    για να πανηγυρίσω που είσαι εδώ κοντά μου ακόμα.

    http://alonakitispoiisis.blogspot.com/2008/01/blog-post_3132.html

  16. manos Says:

    Καλημέρα και συγνώμη για τη σιωπή, θα απουσιάσω άλλες δυο μέρες και μετά θα αρχίσει ο γνωστός καταιγισμός. Ωραίος ο Νερούδα, μονντουμπλ μερσί! Τρεις φατσούλες γελαστές στο Θεώρημα και μία ακόμα δώρο για τον κύριο κάπα.

  17. glaykidarling Says:

    ΑΠΛΆ ΥΠΕΡΟΧΟ!

  18. manos Says:

    Καλώς την! Δεν μπορείς χωρίς τελικά…

  19. glaykidarling Says:

    δε μπορώ η αλήθεια είναι αυτη!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: