Η σκόνη του χρόνου

Μαρτίου 4, 2009

tram

Ξέρεις τι επώδυνο είναι να φεύγεις από το όνειρο του άλλου; είπε ο άγνωστος και εξαφανίστηκε.

 

: dust_of_time

Advertisements

18 Σχόλια to “Η σκόνη του χρόνου”


  1. δεν θέλεις να σχολιάσω, έτσι δεν είναι; 🙂

  2. Theorema Says:

    Αμάν, μάνο!…

  3. Herr K. Says:

    Μάνο, θαύμα. Κάνεις και τους ομιλητικούς ολιγόλογους

  4. manos Says:

    Σε ένα ποστ δύο αράδων όλοι μασάνε τα λόγια τους!

  5. Theorema Says:

    Άντρες! Με τίποτα δεν είναι ικανοποιημένοι…

  6. il trovatore Says:

    Τί έγινε?
    Πάλι σούφυγε η γκόμενα?

  7. συνεπής λαϊκός αγώνας Says:

    Μέχρι και γω συγκινήθηκα. Μίλα τη γλώσσα του λαού παιδάκι μου να σε καταλάβουμε

  8. manos Says:

    Εστω ότι έχεις δίκιο προβοκατόρε, τι αλλάζει;
    Εκανες όμως το Θεώρημα να γελάσει.
    Τους χαιρετισμούς μου, σύντροφε της λαϊκής πτέρυγας.

  9. manos Says:

    Κροτ, θέλω να δεις την ταινία.
    Κόκκινα υποδήματα, έγειανες;


  10. Καμιά φορά δεν είναι το ίδιο επώδυνο όταν μένεις εκεί παρά τη θέληση του;


  11. Ναι, ευχαριστώ, είμαι σχεδόν τελείως καλά (πώς χωράνε ένα σχεδόν κι ένα τελείως στην ίδια πρόταση..; 🙂 )


  12. έχω πάρει διαζύγιο από τον Τέο, Μάνε, από την πεοχή του Βλέμματος.
    Πλέον, μιλά μονο με το δικηγόρο μου.

    Χερ Κ, ευσεβείς πόθοι, αγαπητέ μου!

  13. manos Says:

    Στεριανέ φίλε, πάντα το όνειρο αποφασίζει, όχι εσύ.
    Καλές βόλτες μέσα έξω, τότε, κόκκινη!
    Μουαχαχα Κροτ

  14. Herr K. Says:

    ti einai i peoxi tou vlemmatos?

  15. ρασκολνικοφ Says:

    παιδια γεια σας!!!!
    ειμαι λιγο εκτος κλιματος παρεας μα δεν κρατηθηκα και θελω να πω την γνωμη μου. η ταινια ειναι καλη. ο σκηνοθετης συνεχιζει να σκεφτεται. πιστευω πως αν οι περισσοτεροι μικροαστοι δεν ειχαν διαβασει κατι γελοιες κριτικες πριν δουν την ταινια θα τους αρεσε….

  16. manos Says:

    Εχεις κι εσύ ένα βλέμμα ρε χερ κάπα…:)

    Καθόλου εκτός του κλίματος και καθόλου εκτός παρέας, ρασκόλνικοφ! Συμφωνώ και επαυξάνω. Ακούω από το πρωί το σάουντρακ ενώ κάποιες σκηνές της Σκόνης με ακολουθούν παντού: η αίθουσα με τις τηλεοράσεις, η επίσκεψη του Σπύρου στο μπαρ, και τα λόγια της αρχής:
    Nothing ended. Nothing ever ends…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: