Στην απεργία

Οκτώβριος 22, 2008

Στην Ασκληπιού, ξέρεις, έμενε η Φλώρα. Η ηρωίδα του Στρατή Τσίρκα στη Χαμένη Ανοιξη. (Το ξέρει, πώς δεν το ξέρει;) Τι ώρα να περάσω να σε πάρω; (Κατά τις δώδεκα, έχει μια δουλειά πιο πριν)

Μέχρι να φτάσεις στο γνωστό σημείο – ανάμεσα στη διαδήλωση και την κίνηση του Κολωνακίου ανάμεσα στην παρατήρηση και τη συμμετοχή – πρέπει να διανύσεις μια μικρή απόσταση. Βλέπεις τα ΜΑΤ να μπαίνουν στο μετρό και να επιβιβάζονται δίπλα σε απορημένους και ενοχλημένους πολίτες, βλέπεις τις κορδέλες της τροχαίας που κλείνουν το δρόμο, βλέπεις τα αδέσποτα που είναι σήμερα πιο ήρεμα ανάμεσα σε σκόρπιο πλήθος που παραπέρα πυκνώνει.

Θα πάμε στην πορεία του ΠΑΜΕ, εκεί ο παλμός τα μπλοκ η νεολαία πιο διαυγής, αυτοί ξύπνησαν πιο νωρίς, μαθημένοι στον αγώνα, θα τους δεις την ώρα που θα προσέχουν να κρατήσουν αποστάσεις από τους άλλους διαδηλωτές, την ώρα που διαλύονται οι σημαίες διπλωμένες στο βανάκι λέει η στεντόρεια φωνή, θα περάσουμε και από τη ΓΣΕΕ κατηφορίζοντας την Πανεπιστημίου, ανάμεσα στη συμμετοχή και στην παρατήρηση. Μπροστά τους θα περάσουν τα μπλοκ των εκπαιδευτικών και οι βιβλιοϋπάλληλοι και φοιτητές, εδώ είναι πιο αραιά πιο χαλαρά και θα μιλάμε σιγανά, θα χαιρόμαστε τον ήλιο, συνθήματα δεν υπάρχουν να μας δονούν, μια άθλια φωνή στα μεγάφωνα πιο πίσω θα μας απωθεί, θα ανέβουμε τη Σταδίου θα σταθούμε να μετρήσουμε διαθέσεις, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ αναψοκοκκινισμένος θα κρατάει το πανό και θα φτιάχνει και τη φράντζα του, έχει αρκετό ήλιο και αρκετό κόσμο, όχι όσο θα έπρεπε, αλλά γιατί πλησιάζουν τα ΜΑΤ και τι είναι αυτός ο καπνός, τι είναι αυτοί που φωνάζουν μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι δίπλα στους λιμενεργάτες, σε ενοχλεί το δακρυγόνο, πας να φύγεις, όχι από εκεί, εδώ έλα να ανέβουμε μπροστά, δεν μας επιτίθεται κανείς, δεν θα χτυπήσουν τα μπλοκ της ΓΣΕΕ, συνήθως αυτό το παιχνίδι στήνεται στις πλάτες των εξωκοινοβουλευτικών, μάλλον αυθόρμητο είναι αυτό εδώ το μικρομπάχαλο, η πορεία συνεχίζεται, ο αγώνας συνεχίζεται, ποια κυβέρνηση παραπαίουσα θα τα βάλει με τους εργαζόμενους, όχι τώρα δε νικάμε ακόμα, δεν έχουμε ετοιμαστεί για νίκες, για καφέ ετοιμάστηκες, ευκαιρία να κλέψουμε λίγο χρόνο, ευκαιρία να αγαπήσουμε λίγο την πόλη μας, να βρεθούμε εκτός γραφείου, να σου πω κάτι να γελάσεις, ναι είμαι καλύτερα, όταν έχει απεργία είναι όλα καλύτερα. Πάει καιρός που έχουμε να βρεθούμε, αλλά δεν έχει σημασία. Οι φίλοι ανταμώνουν για λίγο και δεν απαιτούν ο ένας το χρόνο του άλλου. Είναι λίγο πιο ελεύθεροι από τους εραστές.

Σου πάει αυτή η τζιν φούστα, κι αυτό το αμάνικο ζιβάγκο, και η Φλώρα που λες…

:

Advertisements

8 Σχόλια to “Στην απεργία”

  1. fotis Says:

    Μπράβο αγόρι μου! Και η εικονογράφηση όπως πάντα…καταπληκτική

  2. fotis Says:

    Είθε να είναι πάντοτε έτσι ηλιόλουστες οι μέρες μας…

  3. manos Says:

    Καλημέρες ηλιόλουστες, σύντροφε και φίλε!


  4. παραλίγο να σε πετύχω. εκείκοντά ήμουν. (οι λιμενεργάτες ήταν σωστοί. κατά κάποιο τρόπο προστάτεψαν τους άλλους και ταυτόχρονα βοήθησαν να μην μπλέξει πολύ η κατάσταση.)
    να χαρούμε και λίγο τον ήλιο, ε;
    ωραία περιγραφή.


  5. ετοιμαστείτε, έρχονται / ήρθανε δύκολες νίκες.

    (ωραίο το «γνωστό» το ύφος, αν και λιγάκι επικίνδυνο.)

  6. manos Says:

    Βυτίο, θα σε κεράσω ένα κρασί τις επόμενες μέρες. Θα στείλω σχετική πρόσκληση…

    Εξηγήσου, μαύρο χάλι, γιατί επικίνδυνο;


  7. όμορφη και λεπτή καταγραφή.

    ας προτάξουμε τη λεπτότητα των αισθήσεων μας στην αγένεια των καιρών.

    το μόνο που μας σώζει.

  8. manos Says:

    Χωρίς αυτά, σαμσών ρ., η πολιτική μας πάλη είναι κούφια.
    Καλωσήρθες στη σκάλα!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: