Σαββατιάτικη έξοδος

Σεπτεμβρίου 27, 2008

Ουρές στο σινεμά, ουρές στην καντίνα της Μαβίλη, μια γνωστή σε χαιρετάει, γνωστή από παλιά, τότε που θέλατε να μην κοιμόσαστε καθόλου, αν υπήρχε τρόπος. Τώρα καλύτερα να κοιμάσαι, κοστίζει να κυκλοφορείς, κοστίζει να συναντάς παλιούς γνωστούς, κοστίζει να διαβάζεις εφημερίδες και να μη σε ικανοποιούν οι τίτλοι και τα γραφόμενα.
Ολοι αυτοί στο μπαρ γελάνε, είναι κουρασμένοι αλλά δεν κουράζονται να γελάνε, διασκεδάζουν, η μουσική είναι καλή δεν μπορείς να πεις, κάποια κοπέλα χαϊδεύει το πόδι της και σας δείχνει τις καινούργιες της γόβες, πράσινες, τα παιδιά ήρθαν με την τούρτα της φίλης τους που έχει γενέθλια, σβήνουν τα φώτα, γελάνε, να ζήσεις … και χρόνια πολλά … πλαστικά κουταλάκια στα χέρια, τρώνε όλοι από την πιατέλα, ανέμελοι, ναι, σχεδόν ανέμελοι, κι εσύ σκέφτεσαι ότι ήσουν συνήθως λάθος, σε λάθος γωνία παρατήρησης, όπως τώρα δίπλα σ’ αυτή την τούρτα, δίπλα στον ψεύτικο καπνό, δίπλα στο ποτήρι σου έσπασε αλλά εσύ χαμογέλασες, γιατί τα έχεις κάνει όλα σωστά απόψε, ναι, μπορείς να πεις ότι δεν το έσπασες εσύ το ποτήρι, μέσα σου έσπασες, λίγο, αλλά ο δίσκος ισορρόπησε ώσπου να σερβίρεις ό,τι σέρβιρες τελοσπάντων, κάνε άλλο ένα τσιγάρο και πάμε, πολλά είπες.

Ηθελες να μαλώσεις κάποιον από το πρωί, ήθελες να του κάνεις παρατήρηση, να γράψεις με κόκκινο στιλό στο τετράδιο πως ναι είν’ άδικος ο κόσμος, κι άδικο να τον μοιράζεις εξίσου, δεξιά κι αριστερά, όλοι δίκιο έχουν, κανείς ο φταίχτης, μόνο που κάποιος γκρινιάζει πιο πολύ, έτσι, για να ακούγεται.

*
Κι εκεί λίγο πριν φύγεις απ’ το μπαρ, στην τουαλέτα, να ‘σου το ατυχές δημοσίευμα, σβιν, ξανά μπροστά σου, πάνω από το καζανάκι, αυτό μόνο να του πεις και θα φύγει, δεν έχεις πιει, ξέρεις πολύ καλά τι θέλεις να πεις:
Δημήτρη Κανελλόπουλε, μάπα το σημερινό σχόλιο στην Ελευθεροτυπία για το Δεύτερο – κάποιος είπε κάτι στο μικρόφωνο αλλά τον διαψεύδουν, και όποιος κατάλαβε, όλοι δίκιο έχουνε, ο καθένας από τη μεριά του, πρέπει να το δεις σφαιρικά, σκατά

Πατάς το κουμπί, το νερό τρέχει, όλα αστράφτουν, συνθήματα στον τοίχο, Αγάπη μου θα νικήσουμε,

Καληνύχτα

Advertisements

6 Σχόλια to “Σαββατιάτικη έξοδος”


  1. Τα συνθήματα στον τοίχο θέλουνε ψυχή, σε αντίθεση με κάποιες πένες που λειτουργούν και με αυτόματο πιλότο. Καλημέρα

  2. manos Says:

    Τι πιο εύκολο να κοπιάρεις ανακοινωθέντα, ε; Καλημέρα επίσης

  3. gazakas Says:

    …κι άμα δω κανένα φίλο τρέμω μη με θυμηθεί πεθαμένες καλησπέρες δε γουστάρω να μου πει…
    και… Τι γυρεύουμε εμείς μέσα στη νύχτα των άλλων…

  4. manos Says:

    Αργά πολύ αργά μέσα στη νύχτα… αλλά το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν την αυγή…

  5. maurochali Says:

    έτσι που πιάσατε τα νυχτερινά … δεν αντέχω να μην συμπληρώσω πως «κι η νύχτα εναλάσσεται με νύχτα».
    Κάτι που είναι του Σαββόπουλου ο στίχος, κάτι που ο Σαββόπουλος τον έχει«κλέψει» από τον Αναγνωστάκη (και κανείς δεν το ξέρει), κάτι που το «αντιγράφω και επικολλώ» προσφέρεται για την διαίωνιση της νύχτας … δεν άντεξα στον πειρασμό.

  6. manos Says:

    Και καλά έκανες, Μαύρο Χάλι μας


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: