Αποδράσεις

Σεπτεμβρίου 14, 2008

Εδώ και τρεις μήνες ζούσε μόνος του. Δεν περίμενε το τηλέφωνο ή το κουδούνι να χτυπήσει – ζούσε σε έναν κόσμο άδειο από ήχους. Στη δουλειά δεν είχε κέφι, στις παρέες ήταν αμίλητος, με τις γυναίκες κουμπωμένος. Διάβαζε για την απέχθεια που έτρεφε ο Καντ για τις σεξουαλικές σχέσεις, και κούναγε το κεφάλι. Ειδικά εκεί που έλεγε ότι μεταχειριζόμαστε το άλλο φύλο σαν αντικείμενο ηδονής. Κάτι του χτύπαγε στη συνείδησή του, όπου μέχρι πρότινος οι αισθήσεις κρατούσαν τα ηνία. Το αισθησιακό είναι το ωραίο και το ωραίο είναι το ηθικό, συνήθιζε να λέει. Λόγια σαν καταδίκες, ένοχα λόγια.

Περίμενε πώς και πώς, τους τελευταίους μήνες της αποχής του από το στίβο των συναισθημάτων, να έρθει το σαββατοκύριακο. Σκηνοθετούσε μικρές αποδράσεις. Παίρνοντας μαζί του μια φωτογραφική μηχανή και ένα βιβλίο έμπαινε σε ένα βαγόνι, προετοιμασμένος για μικρές δόσεις ταλαιπωρίας στο άθλιο επαρχιακό σιδηροδρομικό δίκτυο. Στεκόταν σε όμορφα μέρη, παραθαλάσσια χωριουδάκια, καφενεία και ταβερνάκια γραφικά, προκυμαίες και πλατείες – είχε δε μια ιδιαίτερη αδυναμία στις εξωτικές εκκλησίες με τους προαύλιους χώρους όπως εκείνη η πανήψυλη λευκή με τα δύο καμπαναριά στο Καρλόβασι της Σάμου.

Φωτογράφιζε και κρατούσε σημειώσεις. Φρόντιζε μάλιστα πάντοτε στο κάδρο του να παρεισφρέει ένα γυναικείο πρόσωπο που κινούνταν στο χώρο. Ετσι για να του υπενθυμίζει ότι τα ανθρώπινα τοπία είναι πάντα πιο όμορφα, ακόμα και αν εσύ επιλέγεις να μην τα πλησιάζεις.

Εκείνη τη μέρα είχε μια πολύ κακή διάθεση. Ηξερε πως κάτι θα πάει στραβά. Ολα γύρω του έμοιαζαν αποκρουστικά. Δεν έβρισκε λόγους για να συνεχίσει τις εξορμήσεις του, δεν έβρισκε λόγους να επιστρέψει στη ζωή του στη μεγάλη πόλη, και κάτι ακόμα χειρότερο, δεν έβρισκε ένα όνειρο διαφυγής. Εκείνη τη μέρα έσπασε σε μια έκρηξη οργής τη φωτογραφική του μηχανή, έσκισε τις τελευταίες σημειώσεις και βούτηξε γυμνός σε μια αφρισμένη θάλασσα προσπαθώντας να αντέξει τα κύματα μέσα του και έχοντας συνέχεια στο μυαλό του τη φράση από το τελευταίο σημείωμα του Καρυωτάκη, ότι δεν συνιστούσε σε κανέναν επίδοξο αυτόχειρα να προσπαθήσει να πνιγεί…

Advertisements

20 Σχόλια to “Αποδράσεις”

  1. Herr K. Says:

    ο Καντ ήταν παρθένος – και δεν είχε καν διαβάσει Βιλάρ.

  2. manos Says:

    Αρα απέφευγε τους μπελάδες που περιγράφει η Βιλάρ; Ελα Χερ Κάπα, βάλε μας τα γυαλιά.

  3. Herr K. Says:

    Αρα δεν δικαιούται να ομιλεί. Τα γυαλιά, θα πεταχτώ να τα φέρω κι έρχομαι.

  4. manos Says:

    Σωστός επί δύο.

  5. Herr K. Says:

    Ασε που ξύπναγε χαράματα κι άρχιζε να δουλεύει το ίδιο ωράριο επί 60τόσα χρόνια…

  6. stelios Says:

    Για αυτό πρόκοψε.

  7. Herr K. Says:

    Καλά, βαλτός είσαι Στέλιο;

  8. Herr K. Says:

    Δευτεριάτικα !!

  9. manos Says:

    Μπρλ… αφρ… μπρλρλρρ… Φς (χαροπαλεύει με τα κύματα)

  10. Theorema Says:

    Μάνο, μην τους ακούς, παιδί μου.
    Εμένα άκου.
    Το σπάσιμο μιας μηχανής είναι η καλύτερη αιτία για την απόκτηση μιας καινούριας! Να κάνεις αναβάθμιση στις ανάγκες σου και να κοιτάξεις να αποκτήσεις το καινούριο μοντέλο μιας καλής μάρκας, με εγγύηση (ή μη) και υψηλές προδιαγραφές (αυτό όπως θες πάρτο, καλό θα είναι).

    Κι επίσης, δεν είναι εποχή για μπάνιο τώρα.
    Βγες έξω, στεγνώσου και έλα στα συγκαλά σου.
    Κι άσε τον Καρυωτάκη και τον Καντ να λένε.
    Εσύ εμένα ν’ακούς, είπαμε.

    Τελικά το Σάββατο στην Αλέκα ή μπα?

  11. manos Says:

    Δεν είναι για μπάνιο λες; Καλά, ίσως πάω με τα νερά σου…

  12. Theorema Says:

    Να πας, να πας, να πας 😉
    Και να έρθεις! Κυρίως αυτό.

  13. maurochali Says:

    το δίλημμα τέθηκε, λοιπόν, Μάνο! Ή με τον Καντ ή με το Θεώρημα; Η απάντηση είναι αυτονόητη, n’est-ce pas;

  14. stelios Says:

    O Kant και ο Καρυοτάκης ήταν κόπανοι.
    Και εσύ, ποιητή μου, άσε τις μαλακίες γιατί έχουμε δουλειές.
    Θεώρημα, γεια στα χέρια σου (όχι για το μαγείρεμα, για το γράψιμο).

  15. Herr K. Says:

    Προσεχώς: ο Καρυωτάκης διαβάζει τις αντιδράσεις στο ποστ και ΔΕΝ αυτοκτονεί. Βγαίνοντας από την βιβλιοθήκη του τού πέφτει ένας τόμος Καντ στο κεφάλι, επειδή όμως ο Καντ ήταν ελαφρύ ανάγνωσμα σώζεται με μια διάσειση και αποφασίζει να γράψει ένα ποστ. Το οποίο αρχίζει ως εξής…

  16. Theorema Says:

    maurochali και stelios,
    μετά χαράς διαπιστώνω πως είστε ιδιαιτέρως σοβαρά παιδιά και δίνετε τις σωστές συμβουλές στο μάνο (Τι; Εγώ ευλογάω τα γένια μου; Με τίποτα!…).

    Από πλευράς μου το εκτιμώ και σας ετοιμάζω συνταγή νοστιμότατη και άκρως εμπνευστική, για φίλεμα. Στέλιο, περιμένω εύσημα ΚΑΙ για το μαγείρεμα, λοιπόν 🙂

  17. manos Says:

    Εγώ, φίλοι μου καλοί, είμαι με τον Καρυωτάκη που δεν αυτοκτονεί. Και με όλους τους επαναστάτες που δεν σκοτώνονται νωρίς.

    Χερ Κάπα, περιμένω το επόμενο ποστ. Πάμε για ανατροπές με το Γιώργο καβάλα στη λαϊκή δυσαρέσκεια…

    Πού θα μας τραπεζώσεις, Θεώρημα;

  18. Theorema Says:

    Από σας εξαρτάται, μάνο. Προσωρινά στο σαλονάκι μου εδώ δίπλα, κι άμα είστε καλά παιδιά μπορεί και στο ταβερνάκι της Μαρίνας, πλατεία Δημαρχείου (ή Ψυχιατρείου, κατά την επίσημη ονομασία), κάτω από τις βουκαμβίλιες.
    Διαλέγετε και παίρνετε.

  19. maurochali Says:

    προς Μάνο (επί του σχολίου του Herr K.),
    μα όχι, το ποστ είναι ήδη γραμμένο. Το θέμα είναι ο πρόλογος-πλαίσιο, το kontext που σε καθοδηγεί στην κατασκευή οριζόντ(ι)ων προσδοκιών.

  20. manos Says:

    Βουκαμβίλιες, Θεώρημα, αν βρούμε το δρόμο…

    Πολύ εγκεφαλικό το λογοπαίγνιο, μου πήρε τρεις ώρες να το επεξεργαστώ, Μαύροχαλι.

    Στέλιο, ευχαριστώ για την κλοτσιά – κοίτα το σημερινό να δεις πού με έβγαλε.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: