Νυχτερινό

Ιουλίου 23, 2008

Εκείνο το βράδυ, που ο Πέτρος επισκέφθηκε τη Μαίρη στο παλιό της σπίτι, δεν είχε κάτι να της πει. Η σχέση τους τραυματισμένη από τα απανωτά χτυπήματα, δυσκολευόταν να αναπνεύσει. Ελα να πάμε μια βόλτα, της πρότεινε πιστεύοντας ότι στο δρόμο θα έρχονταν τα λόγια και ο λυτρωμός. Δεν έχουμε κάτι να πούμε αλλά ας περπατήσουμε, απάντησε εκείνη.

Μήπως κάπως έτσι δεν ξεκινούν όλα;

Advertisements

8 Σχόλια to “Νυχτερινό”

  1. Theorema Says:

    Είναι σίγουρα ένας τρόπος. Βέβαια, εξαρτάται τι ακριβώς περιμένουμε να ξεκινήσει.
    Η αρχή του τέλους ή μια νέα αρχή?

  2. manos Says:

    Λέει κάπου η ηρωίδα στον άντρα της στο νέο θεατρικό του Μάρτιν Κριμπ, Η πόλη:
    – Πρέπει να μιλήσουμε.
    – Για τι πράγμα;
    – Πού θες να ξέρω πριν ξεκινήσουμε τη συζήτηση;

  3. Herr K. Says:

    Ηρωίδα ! (ήρωας κι αυτός)

  4. seastarved Says:

    Γεια σου Μάνο. Αφετηρίες, τέρματα, συγκεγχυμένες έννοιες.. ας απολαύσουν αυτό το σιωπηλό περίπατο και βλέπουνε που θα τους βγάλει.

  5. άμμος Says:

    Ποτέ δε μου τέλειωσε και δε μου ξανάρχισε έτσι, αλλά αφήνει ωραία αίσθηση η σκέψη του ως ενδεχόμενο.

    Πήγα αρκετά πίσω στις αναρτήσεις σου αγαπητέ, μήπως αγαπάς τον Υμηττό επειδή τον γειτονεύεις κιόλας; Σε ευχαριστώ και από εδώ για το λινκ.

  6. Herr K. Says:

    «Αυτά που έρχονται δε λένε τ’ όνομά τους.
    Ερχονται αθόρυβα, με άηχες κραυγές.»

  7. manos Says:

    Διακειμενικός και εύστοχος Χερ Κάπα.

  8. Herr K. Says:

    και λίγα τα λέτε κύριε Ντεριντά μου!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: