Μελαγχολία

Ιουνίου 19, 2008

Πριν κοιμηθείς έχεις ένα πλάνο στο μυαλό σου, ξέρεις, αύριο είναι Πέμπτη, δηλαδή έχει λαϊκή στη γειτονιά σου, ίσως προλάβεις να πάρεις μερικά φρούτα πριν πάρεις το μετρό για το γραφείο, ίσως να αργήσεις και λίγο, ο κόσμος είναι πιο ανεκτικός Πέμπτη πρωί γιατί πλησιάζει σαββατοκύριακο, μπορεί και να κυλήσει ομαλά η μέρα, χωρίς ιδιαίτερες πιέσεις, χωρίς νεύρα, παρά τη διαρκή νευρικότητα των ημερών, γιατί είναι οι σεισμοί που ετοιμάζονται, είναι οι προκλήσεις που σε κυκλώνουν, οι ανυπόμονες απαντήσεις που κλείνεις στο κεφάλι σου, και το κεφάλι σου που πάει να σπάσει, αλλά θα κοιμηθείς νωρίς γιατί υπάρχει ένα στοιχειώδες σχέδιο για την επόμενη μέρα, θα παραμερίσεις τις υποχρεώσεις, θα σπρώξεις τη δουλειά να φύγει, θα περπατήσεις νωχελικά στο κέντρο περιμένοντας το πλήθος να συγκεντρωθεί κατά της ακρίβειας, θα περάσεις ανάμεσα στα αραιά μπλοκ των θερινών διαδηλωτών, θα περάσεις πρώτα και από τα βιβλιοπωλεία που έχεις καιρό να επισκεφθείς, και θα είσαι μεν κουρασμένος και θα περπατάς σκυφτός αλλά στην τσάντα που θα βαραίνει τους ώμους θα έχεις και λίγη παραπάνω υπομονή, και λίγη παραπάνω αγάπη για το κορίτσι σου, αλλά όχι

η βρύση είναι κλειδωμένη, ούτε τριγμός ούτε λυγμός, κι η εποχή παράφορη, εποχή του ενός, άντε και των δύο, αλλά όχι των πολλών, έτσι που οι μέσα μας κόσμοι ισοπεδώνονται, συρρικνώνονται, αφυδατώνονται, από τον κυρίαρχο ατομισμό, έναν ατομισμό που γδύνεται τα όνειρά του και σηκώνει τη γροθιά του φωνάζοντας οργή, και φωνάζοντας δε θέλω να πληρώσω, δε σας χρωστάω, εννοώντας τα χρεωμένα όνειρα της μικροαστικής γενιάς μου, του ψευτοχαλαρού κομφορμισμού που είναι πολύ πιο βαρύς από ένα ακριβό αυτοκίνητο, ένα καλό διαμέρισμα και μια εξασφαλισμένη καριέρα 68ωρης εβδομαδιαίας απόγνωσης, ενός μετέωρου οράματος δυσαρέσκειας, ενός σεξουαλικού φετίχ και πολύ πιο ελαφρύς από τη δήλωση θέλω να περνάω καλά και θέλω να μείνω μόνος μου, μόνος με το ξυπνητήρι μου δηλαδή

που σου θυμίζει ότι έχασες τη λαϊκή, έχασες το μετρό των εννιά και δέκα, έχασες και το σχέδιο της Πέμπτης που είναι λίγο πριν το σαββατοκύριακο, και δήθεν λίγο πιο χαλαρή γιατί τελειώνει σιγά σιγά η βδομάδα.

Advertisements

5 Σχόλια to “Μελαγχολία”

  1. manos Says:

    Μα τι κάθομαι και γράφω… Για τον καθηγητή Μπουραντά ήθελα να σας πω και για τις συνεντεύξεις του στις εφημερίδες. Εχει φτιάξει μια βάρκα ο καθηγητής και αναζητά την ιδανική ηγεσία να μας βγάλει αναίμακτα από την κρίση.

  2. Theorema Says:

    Τι πανέμορφο κομμάτι!…
    Μάνο, αυτές οι κρυμμένες πλευρές σου είναι άκρως συγκινητικές. Δώστους κι άλλη σημασία και δώσμας κι άλλα τέτοια κείμενα 🙂

  3. tdjm Says:

    Αχ τι καλά που δεν έγραψες για τον Μπουραντά….Πέμπτη μεσημέρι….

    Αστον για Δευτέρα…..μόνο που να …
    Μήπως μπορείς να αφαιρέσεις την *άσχημη* δεύτερη παράγραφο????

    Ασε με να παραμυθιάζομαι!!!

  4. manos Says:

    Κι εμένα με ενοχλεί κάποιες φορές η παραληρηματική δεύτερη παράγραφος, αλλά δεν πειράζω τίποτα.
    Το κείμενο αυτό το έγραψα τον Ιούνη, αλλά το έφερα μπροστά γιατί ταιριάζει με τις Αντιφάσεις.
    Ο Μπουραντάς πουλάει μια χαρά, δεν θα του έκανα περισσότερη διαφήμιση…
    Κράτα ό,τι θέλεις, αρκεί να μη στερηθείς το παραμύθι σου!

  5. manos Says:

    Αν διαβάσεις, Θεώρημα, τα πιο πρόσφατα μόνο κρυμμένες δεν τις έχω…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: