Κοινή δράση με το ζόρι.

Ιουνίου 12, 2008

Είπα να ανεβάσω σήμερα στη σκάλα ένα σύντομο σχόλιο για το διαρκώς αναπαραγόμενο αδιέξοδο, ή αλλιώς, το αδιέξοδα αναπαραγόμενο θέμα της κοινής δράσης της Αριστεράς. Με αφορμή τις θλιβερές χτεσινές συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας, από τον ΣΥΡΙΖΑ και εξωκοινοβουλευτικές αριστερές οργανώσεις, για την Ευρωσυνθήκη.

Αφού το ΠΑΜΕ-ΚΚΕ διαθέτει αυτή τη στιγμή την καλύτερη οργανωτική ικανότητα, τη μεγαλύτερη μαζικότητα, την πρωτοκαθεδρία στο συσχετισμό δύναμης εντός της Αριστεράς… είναι προφανές ότι δεν υπάρχει κοινή δράση χωρίς αυτό. (Αλλά και να το περάσει σε ποσοστό ο ΣΥΡΙΖΑ, για μια σειρά λόγους δεν μπορεί να υπάρξει κοινή δράση χωρίς το ΚΚΕ).
Αλλά το ΚΚΕ δεν θέλει κοινή δράση, ή μάλλον τη θέλει αλλά την εννοεί διαφορετικά. Αρα τι γίνεται;
Κοινή δράση με το ζόρι! Αντί να μαζεύονται μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές του ΣΥΡΙΖΑ και μερικές δεκάδες εξωκοινοβουλευτικών γκρουπούσκουλων σε χωριστές πλατείες και απόμερα στενά του κέντρου της πόλης, να συγκεντρώσουν τις δυνάμεις τους πλάι σε αυτές των συγκεντρώσεων του ΚΚΕ. Με το έτσι θέλω. Τι θα κάνουν οι άλλοι, θα τους δείρουν;
Το μόνο πρόβλημα που βλέπω είναι αυτό της εξέδρας – όπου τα μικρόφωνα θα τα μονοπωλούν οι κουκουέδες και οι σύμμαχοί τους. Και το αφόρητο σάουντρακ με τα διαρκώς επαναλαμβανόμενα τραγούδια της μεταπολίτευσης… (Ελεος!) Αλλά για το μεν πρώτο μπορεί να γίνει υπομονή και διαπραγμάτευση στη συνέχεια για αναλογικό μικρόφωνο (χε χε), ενώ για το πολιτιστικό …μία σωστή πρωτοβουλία με τα μέλη του Σωματείου Ηθοποιών μπορεί να αλλάξει την ακουστική ατμόσφαιρα. Εχουν επίσης τη συνδρομή του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών οπότε το αποτέλεσμα και αισθητικά μπορεί να αναβαθμιστεί. Αρκεί να ξαραχνιάσεις πιέζοντας απέξω τις ζωντανές δυνάμεις που έχει αυτό το κόμμα.
Μορφή και περιεχόμενο, βέβαια: Οταν στον ΣΥΝ κάποιοι επιμένουν σε αγωνιστική συμπόρευση με το ΠΑΣΟΚ (την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ) τι θέση έχουν σε ταξική αριστερή κοινή δράση;
Ας κάνουν λοιπόν τους λογαριασμούς τους, να δούμε πόσοι είναι από δω και πόσοι από κει – και λίγο ανοιχτό πνεύμα στην ανανέωση και τον ριζοσπαστισμό γιατί αλλιώς η γραφικότητα, η απογοήτευση και η αποσυσπείρωση πάνε πακέτο…

Advertisements

6 Σχόλια to “Κοινή δράση με το ζόρι.”

  1. ikonikos Says:

    Σωστός! Κοινή δράση με το ζόρι, αλλά όχι και ΣΥΡΙΖΑ αδελφέ μου! Το ζήτημα είναι να συσπειρωθούν αντισυστημικές οργανώσεις με κάποιους κοινούς στόχους και με το ΚΚΕ γύρω από τους οποίους θα γίνεται η διαδήλωση/διαμαρτυρία. Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ δε θέτει καν ανατροπή του καπιταλισμού ή αποχώρηση από την ΕΕ και δε νομίζω να ήταν καλοδεχούμενος σε τέτοιες δράσεις αλλά ούτε και ο ίδιος θα συμμετείχε.

  2. ikonikos Says:

    Όσο για την αισθητική αναβάθμιση άκρως αναγκαία!Να μπορούμε να σταθούμε έστω! 🙂

  3. a8lios Says:

    Μα τί επιμονή είναι πια αυτή ρε Μάνο?
    Εδώ η Ε.Ε. λέει για 65ωρο και τα παιδιά συνεχίζουν να φωνάζουν «μια άλλη Ε.Ε. είναι εφικτή»,
    δεν πάνε 4 βουλευτές στη Βουλή προκειμένου να μην ψηφίσουν υπέρ της Ευρωσυνθήκης,

    κι εσύ μανία, εκεί…

    Κοινή δράση όλων των εργαζομένων, ούτε καν μόνο της «αριστεράς».
    Βεβαίως.
    Όποτε θέλετε.
    Αλλά όχι για την Ε.Ε. των ονείρων μας ρε παιδί μου, όχι.

    Όσο για το αισθητικό, αν ερχόσουν πιο συχνά θα έβλεπες και βελτίωση.
    Εκτός από κεντρικές κομματικές εκδηλώσεις, που συνεχίζουμε να έχουμε την hardcore αισθητική 😆

  4. manos Says:

    Ασε τα παιδιά να παίζουν…

    Αλλού είν’ το θέμα. Αναγκαίο ένα σοβαρό πλαίσιο, για ρήξη αλλά και αποδέσμευση από την ΕΕ. Σύμφωνοι.

    Πες μου όμως: Μια κοινή διαδήλωση για την Ευρωσυνθήκη προαπαιτεί συμφωνία στο στόχο για αποδέσμευση από την ΕΕ; Μήπως προϋποθέτει την ανατροπή του καπιταλισμού και το αίτημα για 1400 ευρώ;

    Ναι, είμαι μανιακός. Μέχρι να καταλάβω.

  5. ikonikos Says:

    manos πιστεύω ότι μια κοινή διαδήλωση για την Ευρωσυνθήκη μαζί με το μπλοκ του ΚΚΕ προϋποθέτει και αυτά που λες για να έχει αντισυστημικό χαρακτήρα. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να γίνει μια μαζική διαδήλωση κατά της ευρωσυνθήκης, αλλά οι στόχοι των ρεφορμιστικών και των αντισυστημικών δυνάμεων πρέπει να είναι ξεκάθαροι και να φαίνονται οι διαφορές τους, κάτι που αποκλείει τη συνύπαρξη στο ίδιο μπλοκ.

  6. stelios Says:

    Εγώ πιστεύω ότι η κοινή δράση μπορεί να επιβληθεί ουσιαστικά από τα κάτω. Αυτό, όμως, προϋποθέτει την ύπαρξη μιας συλλογικότητας μέσα στην οποία να μπορούν να εκφραστούν και να παλεφθούν όλες οι απόψεις ανοιχτά. Και αυτό δεν μπορεί να είναι άλλο από το συνδικαλιστικό κίνημα, χειραφετημένο από τις αστικές δομές και διαδικασίες που το αποξενώνουν από την εργατική τάξη. Η εργατική ανασυγκρότηση των συνδικάτων πρέπει να είναι ως εκ τουτου το πρώτο καθήκον.
    Από εκεί και πέρα, η κοινή δράση σε επίπεδο αριστερών δυνάμεων έχει νόημα και είναι αναγκαία, αλλά μόνο στο βαθμό που δεν αναιρείται η ελευθερία της κάθε δύναμης να λέει όλη της τη γραμμή στο κίνημα.
    Κατά της ευρωσυνθήκες ασφαλώς και θα έπρεπε να υπάρχει κοινή δράση και συνεννόηση ακόμη και σε επίπεδο τακτικών χειρισμών: να παλέψουμε, δηλαδή, για δημοψήφισμα κ.λπ.
    Μεγάλη είναι όμως και η έλλειψη κοινής δράσης ενάντια στο μέτωπο αυταρχισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΜΜΕ-παρακράτους που τσακίζει τις αγωνιστικές προσπάθειες. Οι λόγοι που δεν έχουμε προχωρήσει σε τέτοιες πρωτοβουλίες κοινής δράσης είναι η φοβικότητα της επαφής με άλλες αριστερές δυνάμεις ,πράγμα που προδίδει και μικρή εμπιστοσύνη στις ιδέες μας.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: