Προς g700, ενταύθα

Μαΐου 23, 2008

Πόσο ήπιες τις θέλετε τις μορφές κινητοποίησης, δεν μας είπατε ακριβώς στη χτεσινή σας παρέμβαση από την εκπομπή Κούλογλου. Οι μεγάλες απεργίες οι φετινές παραήταν δυναμικές;

Καταφέρατε να παρουσιαστείτε στα μπλογκ ως εκπρόσωποι μιας γενιάς που αντιμετωπίζει το φάσμα της ανεργίας, της υποαπασχόλησης και της νέας φτώχειας. Τα ΜΜΕ σας έδωσαν χώρο και προβολή, σας έδωσαν και πάλι χτες το βράδυ στην ΕΤ1 τη δυνατότητα να εμφανίζεστε ως εκπρόσωποι μιας γενιάς. (Οι αυθεντικοί εκπρόσωποι βέβαια είναι οι χιλιάδες νέοι και νέες, όπως αυτοί που έδωσαν συνεντεύξεις στην ομάδα του Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα.)

Και καταφέρατε ίσως να μιλήσετε έξω από τα γνωστά πλαίσια, και με λίγο τρακ που σας έκανε πιο συμπαθείς. Κάποιοι μπορεί να σας θεωρούν υπερκομματικούς. Και χωρίς πολιτικές στοχεύσεις. Είναι όμως έτσι; Γιατί οι απόψεις σας, αγαπητοί μου, εμένα με παραπέμπουν στον μεταπολιτικό λόγο ενός φιλελεύθερου ατομισμού – άλλο ένα φρούτο της δεκαετίας του ’80 που τώρα έχει σαπίσει. (Όπου κάθε μορφή συλλογικής πάλης λοιδορείται και επινοούνται νέες ομάδες συμφερόντων χαλαρών δεσμών και πάνω απ’ όλα η ενεργοποίηση του ατόμου σε μια κοινωνία πολιτών.)

Μεταπολιτικό λόγο… για να μην πω δεξιοπασόκικο. Γιατί θυμώνω;

Γιατί, το πρόβλημα δεν είναι η ποιότητα του δημόσιου ελληνικού πανεπιστήμιου, όπως μας είπατε χτες. Αυτά τα λένε οι πολιορκητές του άρθρου 16 και οι πληρωμένοι δημοσιογράφοι.

Γιατί, σήμερα που η κρίση σαρώνει τα λαϊκά στρώματα της εργατικής και της μικροαστικής τάξης, το πρόβλημα δεν είναι οι δυναμικές κινητοποιήσεις που κλείνουν το κέντρο της Αθήνας. Δεν είναι το πρόβλημα η γαμημένη ταλαιπωρία των πολιτών, που έχουν κάνει καραμέλα όλοι οι πολέμιοι της συλλογικής πάλης.

Γιατί, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η αντιστροφή του χάσματος των γενεών όπως υπονοείτε. Το πρόβλημα είναι ταξικό, δεν είναι ένας εμφύλιος κοινωνικός των παλιών προνομιούχων εναντίον των νέων πληβείων.

Γιατί, η απάντηση δεν είναι μια ακόμα πιο σκληρή μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, όπως πάλι υπονοήσατε.

Και, έλεος, το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο στα παιδιά που δεν έχουν τελειώσει ΑΕΙ. Η ‘μικροαστική’ νέα βάρδια των ανώτατων σχολών θα ζοριστεί στα πρώτα χρόνια, αλλά έχει άλλες προοπτικές από την καθαρά εργατική νέα βάρδια των ΕΠΑΛ ΙΕΚ ΤΕΙ.

Τέλος, η απάντηση δεν είναι στα μπλογκ, αλλά σε ένα μαχητικό ριζοσπαστικό ταξικό εργατικό κίνημα που θα ενώσει παλιούς και νέους για ρήξη και ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης ΕΕ κεφαλαίου.


Κύριε Κούλογλου, η κριτική της νέας φτώχειας στην ελληνική νεολαία δεν μπορεί να δικαιώνει τη βαθιά συντηρητική ευρωπαϊκή πολιτική. Σωστά δείχνουμε το αντιπαράδειγμα της Δυτικής Ευρώπης και το πώς χειρίζονται οι πιο αναπτυγμένες καπιταλιστικές οικονομίες τους ταλαντούχους αποφοίτους ΑΕΙ. Σωστά τονίζουμε την ελληνική καθυστέρηση και την αλητεία των ελλήνων εργοδοτών. Αλλά το όραμα μιας καλύτερης καπιταλιστικής Ελλάδας μέσα στην ΕΕ είναι, τουλάχιστον, αποπροσανατολιστικό.

Advertisements

9 Σχόλια to “Προς g700, ενταύθα”


  1. Καλά δεν έβλεπες γιουροβίζιον εχθές, ρε συ Μάνο; 🙂

    Πες τα, ρε φίλε γιατί έχει παραπάει η κυριλέ κριτική, που δεν τολμάει να κάνει ούτε βηματάκι έξω από τα θέσφατα του συστήματος και κυρίως την αγορά. Ψευτοπροοδευτικός (=φιλομεταρρυθμιστικός προς φιλελεύθερη κατεύθυνση) λόγος, αποκήρυξη των αγώνων, «υπεύθυνες» προτάσεις για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του εργαζόμενου (λες και δεν είναι αυτή ακριβώς που έχει οδηγήσει στην ξεφτίλα των 700 €) και κριτική στη διαχείριση και όχι στην ουσία της πολιτικής που οδηγεί στην κρίση και στη φτώχεια.
    Δεν είναι όμως «μικροαστική» η νέα βάρδια των ανώτατων σχολών, Μάνο. Είναι μικροαστική ως προς την καταγωγή της (και αυτό τεκμηριώνεται και στατιστικά), αλλά ως προς την προοπτική της, για μεγάλο μέρος της συντελείται σοβαρή επιδείνωση της ταξικής της θέσης. Βέβαια, σαφώς πιο εργατικά είναι τα χαραστηριστικά στα ΕΠΑΛ ΙΕΚ ΤΕΙ, όπως σημειώνεις.


  2. […] και να μην ξεχάσω: όλοι στον Μάνο. Explore posts in the same categories: Εκπαίδευση, Κοινωνία, […]

  3. harisheiz Says:

    Κι εγώ μαζί σας, όμως τι έχετε να αντιπροτείνετε, εννοώ τι είδους αλλαγές, σε ποιο context κλπ; Δηλαδή πίσω από την πρόταση που επαναλαμβάνετε «το πρόβλημα δεν είναι…», που ομολογώ ότι μου αρέσει πολύ και την βλέπω με συμπάθια γιατί κι εγώ συνηθίζω να δίνω τέτοιου είδους αντίστροφους ορισμούς ώστε να καταδείξω κάτι ως το αντίθετο κάποιου άλλου πράγματος, υπάρχει ένας αυτόνομος μη ετεροπροσδιορισμένος ορισμός του τι πρέπει και όχι του τι «δεν» πρέπει να γίνει; Κοινώς, καλή η ρήξη και η ανατροπή και συμμερίζομαι απόλυτα τους λόγους αλλά αν στόχος είναι η αλλαγή και όχι απλά η αποδόμηση τότε πείτε μας προς ποια κατεύθυνση και με ποιο τρόπο, συνολικά και όχι αποσπασματικά. Δυστυχώς, όσο δίκιο κι αν έχετε σε αυτά που λέτε, αν δεν υπάρχει ρεαλιστική αντιπρόταση τα πράγματα δεν γίνονται καλύτερα αλλά χειρότερα γιατί ο κόσμος αλλάζει και στην Ελλάδα τα πράγματα μένουν ίδια. Ο αγώνας και το κίνημα δεν είναι ο στόχος, είναι απλά το μέσο για να κατακτήσουμε τον στόχο.

  4. harisheiz Says:

    Μιλάω από αριστερά, όχι από δεξιά…


  5. Εξαιρετικές οι παρατηρήσεις σας, αλλά, πολύ φοβάμαι, σε ώτα μη ακουόντων. Οι «καταγγέλοντες» την «επαναστατική γυμναστική» το μόνο που επιθυμούν είναι η «ατομικιστική γυμναστική» – κατά προτίμηση μπροστά σε καθρέφτη. Ζούμε στην κοινωνία του ναρκισισμού, που έλεγε και κάποιος αείμνηστος…

  6. manos Says:

    Στέλιο, ξέρεις τις απόψεις μου για τη Γιουροβίζιον. Δεκτή η διόρθωση που κάνεις.

    Harisheiz, καλωσήρθες. Η συζήτηση συνεχίζεται…

    Χ. Μόρφο, ευχαριστώ. Όταν σπάσουμε τον καθρέφτη, ίσως ανοίξουν και τα αφτιά. Θα είμαστε σε επαφή.

  7. diktyon Says:

    Γεια χαρά! Οι δικές μου επισημάνσεις για την περίπτωση Κούλογλου έχουν άλλη αφετηρία. Ωστόσο, χαίρω διότι έχεις ανοίξει ένα άλλο κεφάλαιο όσον αφορά τους νέους ανθρώπους που συνθλίβονται στις μυλόπετρες της καθημερινότητας και κανείς δεν ασχολείται μαζί τους. Είναι ψευδεπίγραφο το «πρόβλημα» με τους νέους των 700 ευρώ, διότι υπάρχουν χιλιάδες νέοι… χωρίς ευρώ!

  8. ikonikos Says:

    Γεια κι από εμένα! Σωστά το θέτετε το ζήτημα, η μπλογκοομάδα αυτή περιμένει μέσω της αύξησης της ανταγωνιστικότητας και των μεταρρυθμίσεων να δει στον ήλιο μοίρα… Πού να ακούσει για κίνημα, για κοινούς στόχους διεκδίκησης, για ταξικές διαιρέσεις.

    Το άτομο, ή αλλιώς η ατομάρα, όπως επικρατεί να λέγεται στα «high class» ΑΕΙ της αλλοδαπής, θα ευδοκιμήσει επάνω στα υπόλοιπα υπο-άτομα. Κι εδώ δυστυχώς φαίνεται ότι εμφανίζεται το γενικότερο πρόβλημα με τα blogs που έχουν δομικά στοιχεία ατομικισμού, υποκειμενισμού και ιδιώτευσης. Πώς να στεριωθεί αντισυστημικό κίνημα από τα μπλογκ;

  9. manos Says:

    @
    diktyon
    ikonikos

    Να συνεχίσουμε τη συζήτηση, γιατί έχει ενδιαφέρον. Το αντισυστημικό κίνημα είναι δύσκολο να στεριώσει και στην πραγματική και στη διαδικτυακή μας κοινότητα. Αλλά θα το παλέψουμε. Από τις δικές του αφετηρίες ο καθένας.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: