Πρωί

Απρίλιος 3, 2008

Οταν χάνω τη μιλιά σου η ακοή μου όλη πενθεί
γέρνω προς τη μοναξιά σου κι είν’ ο κόσμος φυλακή.
Μέσ’ απ’ τις κλειστές μου πόρτες, μια βροχούλα κατεβαίνει
ρίχνει το άργιλο νερό της και τη λύπη μου ξεπλένει.
Στη γωνιά της κάμαράς σου τα σκεπάσματα μονάζουν
όσα είχανε διπλώσει το θεσπέσιο γόνατό σου
τ’ άγρυπνό σου μαξιλάρι που ακουμπούσε το λαιμό σου.
Πάνω εκεί που έχεις φύγει τα κομμάτια μου μαζεύω
το πρωινό χαμόγελό σου που τα ένωνε γυρεύω.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Πρωί”

  1. Theorema Says:

    Όταν ήμουν μικρή έλεγα πως θα παντρευόμουν έναν ποιητή. Μεγαλώνοντας μου έλεγαν «μα τι θα τον κάνεις;» , «θα πεινάτε», «αυτό δεν είναι επάγγελμα, είναι χόμπυ», και πολλά άλλα σωστά και λογικά.

    Κανείς δεν σκέφτηκε πως η δήλωση αυτή ίσως έκρυβε μια βαθύτερη επιθυμία. Προφανώς αφορά όλο τον κόσμο, λίγο ή πολύ.

    Να έχεις κάποιον απέναντί σου και να ξέρεις ότι το πρόσωπό σου, το σώμα σου, τα λόγια σου, η παρουσία σου του εμπνέουν τόσο μεγάλη επιθυμία που είναι ικανός να καθίσει και να σου γράψει ένα μικρό αριστούργημα σαν αυτό, υπερβαίνοντας τον εαυτό του και τα εκφραστικά μέσα του. Πηγαίνοντας λίγο πάρα πέρα για σένα και με σένα. Ταξίδι στον ουρανό.

    Όταν ήμουν μικρή ήθελα να είμαι η μούσα ενός ποιητή επειδή ήθελα να σταθώ ικανή να εμπνεύσω το μεγαλύτερο έρωτα του κόσμου σε έναν άνθρωπο.
    Και να μου το δείχνει με τον τρόπο των ποιητών και κανενός άλλου.

    Μη δίνεις σημασία, κοριτσίστικα όνειρα…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: