Ενα σημειωματάριο για τις ανήσυχες μέρες.
Αλλοτε με ποιητική διάθεση κι άλλοτε θυμωμένο.
Αλλοτε σκόρπιο κι άλλοτε ίσως πειθαρχημένο.
Με κοριτσίστικη ανεμελιά και αγορίστικο πείσμα.
Κατακόκκινο. Ενταγμένο. Ανισόρροπο. Ενας κόσμος υπό κατασκευή.
Οπως παραπατάμε για να στήσουμε της ποίησης τη σκάλα
πάνω απ’ τα εμπόδια της καθημερινότητας,
το βλέμμα να στηλώσουμε στον μακρινό ορίζοντα.
——
[.] Πίνακας: De Chirico, Mélancolie et mystère d’une rue. 1914
[..] Η σκάλα απαντά στο poetryscale@yahoo.gr
:
Σεπτεμβρίου 22, 2008 στις 6:01 πμ
Πολύ όμορφα… Πραγματικά ποιητικός λόγος!
Ιανουαρίου 2, 2009 στις 4:30 πμ
Η δουλειά που έχεις κάνει φίλε μου είναι πολύ προσεγμένη και με πολυ καλλιτεχνική ευαισθησία. Συνέχισε έτσι…
Κωνσταντίνος
Ιουλίου 16, 2009 στις 11:48 πμ
καλώς σε βρήκα…. διάβασα αρκετά κείμενά σου, έψαξα να βρω ποιός είναι πίσω από όλα αυτά και βρήκα μια….σκάλα….
για λίγο ψηλότερα.
Μαρτίου 5, 2010 στις 12:02 μμ
Χαίρετε Αγαπητέ!
Εμπρός της γης οι διχασμένοι…
Είχα όντως μπει και επειδή θα μοιάζει με σχολικό λεύκωμα δε θα πω κάποια που μου βγαίνουν, επιφυλάσσομαι! Σημειώνω το μέτρο και την προσοχή που μας διδάσκουν οι αντιφάσεις, οι δικές μας και των άλλων. Οι δυσκολία να βρεις την σωστή απόσταση από τα γεγονότα τους ανθρώπους και τα πράγματα είναι γόνιμη.
Σας περιμένουμε!
Μαρτίου 23, 2010 στις 4:42 μμ
Σε ψάρεψα μέσω Θεωρήματος και αν και με τα ποιητικού ύφους λόγια είμαι πλέον δύσκολη, τα δικά σου ομολογουμένως με άγγιξαν με τον τρόπο που αγγίζεις τον εαυτό σου σε καθρέφτες – that’s the point όμως έτσι δεν είναι; Ευχαριστώ γι αυτό. Καλή σου μέρα (τώρα που ο καιρός ανοίγει μη μένεις μέσα, δεν κάνει) και θα τα ξαναπούμε δια της γνωστής σχολιακής οδού.
Μαρτίου 24, 2010 στις 5:04 μμ
εκπληκτικό μπλογκ.
Μαρτίου 18, 2011 στις 5:26 μμ
Χαίρομαι πραγματικά που ανακάλυψα τη σελίδα σας. Έχει το λόγο, τη γραφή,το χρώμα,την αύρα που μ’ αγγίζει. Συγχαρητήρια! Θα μου επιτρέψετε να τη προσθέσω στο ιστολόγιό μου http://www.logiagymna.blogspot.com. Θα χαρώ να έχω και τη δική σας άποψη. Μ.Φ.Χ. ΣΣΡ