Διακοπές
Σεπτεμβρίου 10, 2011
Ο ύπνος ήταν το μόνο καταφύγιο
Πρωί μεσημέρι βράδυ μετά το φαγητό
Έφερνε κάποια ισορροπία
Έβαζε τα όνειρα στη θέση τους
Στο μπαλκόνι έπαιρνε ο αέρας τα απλωμένα ρούχα
Και οι δίπλα έπαιζαν τάβλι μέχρι να νυστάξουν
- -
Like this:
2 bloggers like this post.
Σεπτεμβρίου 10, 2011 στις 9:46 πμ
Ωραίο ήταν αυτό.
Σεπτεμβρίου 10, 2011 στις 3:25 μμ
Χωρίς τον Λουστάλ θα ήταν λίγο
Σεπτεμβρίου 10, 2011 στις 5:09 μμ
Μάλιστα. Τάβλι και καταφύγια, ωραία δε λέω, αλλά ρε αδερφέ θέλω πιο πολύ πεζότητα.
Σεπτεμβρίου 11, 2011 στις 9:01 πμ
Σε ξέρω εσένα της λαγνείας οδηγέ
Σεπτεμβρίου 13, 2011 στις 8:38 μμ
“Στο μπαλκόνι έπαιρνε ο αέρας τα απλωμένα ρούχα”…ξαφνικά μου ‘ρθε η μυρωδιά από απλωμένα ασπρόρουχα στα νησιά..!
καλό φθινόπωρο, monsieur
Σεπτεμβρίου 13, 2011 στις 11:29 μμ
Διαβάσατε σωστά
Οκτωβρίου 10, 2011 στις 4:33 μμ
Μάνο, είναι σαν να το ζωγράφισε ο Λουστάλ για να σου ντύσει το κείμενο.
Οκτωβρίου 27, 2011 στις 10:18 πμ
Σ’ ευχαριστώ πολύ, Θεώρημα!