Για το θέατρο
Ιουλίου 4, 2009
Οταν ο Μ . πήγαινε στο θέατρο πάντα πρόσεχε τη συμπεριφορά των υπαλλήλων: αν το χαμόγελο ήταν αρκετά επιτηδευμένο, αν οι κινήσεις τους είχαν χάρη, αν χαιρετούσαν με περισσότερη θέρμη τους διάσημους. Περισσότερο από κάτι τέτοια μπορεί κανείς να βγάλει συμπέρασμα για το επίπεδο του πολιτισμού, παρά από τις παραστάσεις. Εκεί όσοι είναι να γελάσουν, θα γελάσουν. Οσοι είναι να γράψουν μια καλή κριτική, θα τη γράψουν. Και οι ηθοποιοί κάνουν απλώς τη δουλειά τους.
:
Ιουλίου 4, 2009 at 2:29 μμ
ελλείψει Κυρίου Κάππα, αποκτήσαμε Κύριο Μ;
μια χαρά!
Ιουλίου 4, 2009 at 2:48 μμ
είμαστε οι κυμαινόμενες ιδιότητες και οι διαδραστικές συγγένειές μας, Κροτούλα
Ιουλίου 4, 2009 at 7:58 μμ
(Αν με ρωτούσανε) δεν θα είχα τίποτα παραπάνω να προσθέσω
Ιουλίου 5, 2009 at 10:45 πμ
Γιατί Μ., οι υπάλληλοι δεν κάνουν απλώς τη δουλειά τους; Η οποία ενίοτε μπορεί να περιλαμβάνει και θερμότερες χαιρετούρες στους διάσημους;
Ιουλίου 5, 2009 at 1:42 μμ
Την περίμενα την ερώτηση. Ιδού η έτοιμη απάντηση:
Μα οι υπάλληλοι που δεν κάνουν απλώς τη δουλειά τους μας ενδιαφέρουν εδώ
Ιουλίου 6, 2009 at 8:35 μμ
Μάνο chapeau!
Ιουλίου 8, 2009 at 3:50 μμ
φχαριστούμε
Ιουλίου 8, 2009 at 6:43 μμ
μάνο, η φωτογραφία(;) από πού είναι;
Ιουλίου 8, 2009 at 9:47 μμ
από τη γερμανόφωνη παράσταση Ρίζενμπουτσμπαχ