Περί φιλίας…

Γράφει ο Σλάβοϊ Ζίζεκ στην αρχή του νέου του βιβλίου:

Τις προάλλες έδινα μια διάλεξη σε μια αίθουσα. Ανάμεσα στο κοινό που την παρακολουθούσε καθόταν ο φίλος μου Αλαίν Μπαντιού. Ξαφνικά αρχίζει να χτυπάει το κινητό του (το οποίο στην πραγματικότητα ήταν δικό μου και του το είχα δανείσει). Τότε αυτός αντί να το κλείσει, με διακόπτει ζητώντας μου να μιλάω πιο σιγανά για να ακούσει το συνομιλητή του. Εάν αυτός δεν είναι ο ορισμός της φιλίας, τότε δεν ξέρω τι είναι φιλία. Το βιβλίο αυτό αφιερώνεται στον Αλαίν Μπαντιού.