Η σιωπή σου

Η σιωπή σου, μια ωραία κοιμωμένη`
να τη σφίξω θέλω επάνω στο κορμί μου
μα αυτή όλο γλιστράει.
Η σιωπή σου, ένα δάκρυ αφημένο
στο μάγουλο της νύχτας.
Η σιωπή σου δεν ανήκει σε κανέναν
απ’ την άβυσσο μονάχη ανεβαίνει
Πάω κοντά της ν’ ακουμπήσω και με στέλνει
στα χαντάκια και στα απόκρημνα γκρεμνά της.
Τόσο ωραία σαν το γέλιο,
σαν την αύρα, την αιώνια άνοιξή σου
ένα στερνό παρακαλετό που λέει γδύσου
μια μαγική αντλία της αβύσσου.