προφορικότητα

Δεκεμβρίου 22, 2009

Δύο φίλοι διαφωνούσαν έντονα πάνω σε ένα λογοτεχνικό θέμα — δεν έχει πολλή σημασία να το περιγράψουμε εδώ, πάντως είχαν εκ διαμέτρου αντίθετες προσεγγίσεις — και ολοένα και περισσότερο η διάσταση των απόψεων μετατρεπόταν σε καυγά που δεν γινόταν να σταματήσει. Και τώρα τι κάνουμε; ρώτησε ο ένας τον άλλο. Ας πάμε να συνεχίσουμε στο μπλογκ του τάδε, ας φτιάξουμε μια κανονική μάχη με όσο περισσότερους πολεμιστές γίνεται. Και θα κερδίσει… ναι θα κερδίσει όποιος πάρει τα πιο πολλά σχόλια με το μέρος του.

:

φιλοξενία

Δεκεμβρίου 15, 2009

Ελα για μια βουτιά, είπε. Ηξερε το φόβο μου για το παγωμένο νερό. Δεν ήθελα με τίποτα να την ακολουθήσω και ας ήταν τόσο όμορφη με το δέρμα τεντωμένο απ’ τον αέρα του Νοέμβρη. Η φιλοξενία μου στο εξοχικό της πλησίαζε στο τέλος της μαζί με το σαββατοκύριακο. Δεν είχαμε ανταλλάξει πολλές κουβέντες, εγώ περισσότερο διάβαζα, εκείνη μαγείρευε ή τακτοποιούσε πράγματα που είχε φέρει από το Βερολίνο, ή μίλαγε στο τηλέφωνο με την κολλητή της. Πού να ξέρω τι λέγανε; Κάποια στιγμή μου φάνηκε ότι έπιασα τις λέξεις ‘μελαγχολικός’, ‘μουντός’ ή κάτι τέτοιο, αλλά είπα ότι θα μιλούσαν για τον καιρό.

:

αμοντάριστο

Δεκεμβρίου 13, 2009

Σάββατο βράδυ νεκρική σιγή σκουπίδια πατημένα στους δρόμους μια αεράτη αεροσυνοδός προσγειώνει το ωραίο της σώμα στο οδόστρωμα καθώς σέρνει τη βαλίτσα της στην ανηφόρα της οδού Αμασείας  κάποιοι εργάτες την κοιτάζουν απειλητικά σχολιάζουν χωρίς λόγια γυμνά ένστικτα ενώ κανείς δεν προσέχει παραδίπλα μια κυρία που ταΐζει τις αδέσποτες γάτες

όταν γυρίσει σπίτι άραγε θα ‘χει παρέα; θα ήθελες να τη συμβουλέψεις καλού κακού πως το ραδιόφωνο διώχνει το θάνατο

: